10240

پايان نامه كارشناسي رشته مهندسي معماري

كارشناسي

مهندسي معماري

1404

دكتر هانيه صنايعيان

دكتر محسن فيضي

1404/10/29

معماري و شهرسازي

Thesis for bachelor degree of architecture

با افزايش خطراتي كه حيات بشر بر روي زمين را تهديد مي‌كنند، از جمله تغييرات اقليمي، برخورد اجرام آسماني، جنگ‌هاي هسته‌اي و نابودي منابع طبيعي، نياز به يافتن زيستگاهي جايگزين براي ادامه بقا بيش از پيش احساس مي‌شود. در اين ميان، سياره مريخ به دليل شباهت‌هاي نسبي با زمين از جمله طول شبانه‌روز، وجود يخ‌هاي قطبي و امكان بهره‌گيري از منابع معدني، به‌عنوان يكي از محتمل‌ترين گزينه‌ها براي سكونت انسان مطرح است. هدف اين پروژه، طراحي مجموعه‌اي اقامتي و تحقيقاتي براي نخستين گروه صد نفره از انسان‌هاست كه پا به اين سياره مي‌گذارند و نياز به فضايي ايمن، كارآمد و سازگار با محيط دارند. در طراحي اين مجموعه، سادگي و انعطاف‌پذيري به‌عنوان اصول پايه در نظر گرفته شده تا مجموعه بتواند ضمن پاسخگويي به نيازهاي اوليه زيستي و پژوهشي، امكان گسترش و تغييرپذيري در آينده را نيز داشته باشد. استفاده از متريال‌هاي بومي مريخ همچون خاك، يخ و تركيبات معدني به‌منظور ساخت سازه‌ها، علاوه بر كاهش وابستگي به منابع زميني، موجب افزايش پايداري و دوام محيط اقامت مي‌شود. در اين طرح، بخش‌هاي تحقيقاتي و زيستي در ارتباطي منطقي با يكديگر سازمان‌دهي شده‌اند تا همكاري و تعامل ميان ساكنان تسهيل گردد. اين مجموعه تنها به‌عنوان پناهگاهي فيزيكي طراحي نشده، بلكه بستري براي شكل‌گيري زيستگاهي انساني در خارج از زمين محسوب مي‌شود؛ مكاني براي تجربه زيستن، پژوهش و گسترش مرزهاي دانش بشري. طراحي فضاهاي اشتراكي، كارگاه‌هاي علمي و مراكز آموزشي در اين مجموعه، زمينه تعامل و تبادل تجربه ميان ساكنان را فراهم مي‌سازد. در نهايت، اين پروژه تلاشي است براي بازتعريف مفهوم معماري در شرايط فرازميني و ايجاد زيرساختي براي گام نخست بشر در مسير سكونت پايدار در سيارات ديگر.

مريخ , زيست فرازميني , معماري فضايي , پايداري , انعطاف پذيري