امروزه با رشد روزافزون جمعيت، نياز به صنايع حمل‌ونقل بيش از پيش احساس شده است. در اين ميان، حمل‌ونقل ريلي به‌دليل ايمني بالاتر بيشتر از ساير صنايع مورد توجه قرار گرفته است. به‌منظور خدمت‌رساني مناسب نيازمند استفاده از سيستم‌هايي براي كنترل حركت قطارها هستيم كه امكان بهره‌برداري حداكثري از ظرفيت خطوط را فراهم كنند. سيستم‎هاي سنتي به دليل الزامات ايمني كه اجازه حضور بيش از يك قطار را در يك بلاك نمي‎دهند امكان بهره‌برداري از اين ظرفيت حداكثري را فراهم نمي‌كنند و به‎علاوه قابليت پشتيباني از قطارهاي پرسرعت را ندارند، در نتيجه به‎منظور دست‌يابي به ظرفيت حداكثري بايد از سيستم هاي نوين كنترل قطار استفاده شود. يكي از سيستم‎هايي كه اين امكان را فراهم مي‎سازد كنترل قطار مبتني بر ارتباطات (CBTC) مي باشد. سيستم كنترل قطار مبتني بر ارتباطات از ارتباطات بي‌سيم براي تبادل داده‌هاي حياتي بين قطار و كنارخط استفاده مي‌كند. طي سالهاي متمادي و در اثر پيشرفت‌هاي حاصل شده در صنعت مخابرات فناوري‌هاي متفاوتي براي انتقال داده مورد استفاده قرار گرفته‎اند كه از اين ميان مي‌توان به سيستم جهاني ارتباطات تلفن همراه-راه‎آهن (GSM-R)، شبكه بي‎سيم محلي (WLAN) و تكامل بلند مدت (LTE) اشاره كرد. در اين تحقيق تمامي اين فناوري‌هاي ارتباطي و مزايا و معايب هر يك مورد بررسي قرار گرفته است.

10/19/2016 12:00:00 AM

60465

1397/12/20