7573

اثر عوامل ساختاري بر عملكرد جاذب هاي پليمري متخلخل فلزات سنگين

1399-1400

دكتر محمد رضا مقبلي

دكتر اميرحسين خليلي گركاني

پليمرهاي متخلخل با تخلخلهاي كاملاً مشخص و سطح ويژه زياد به صورت يكپارچه، فيلم و دانه در طيف وسيعي از كاربردها )پشتيباني واكنش، غشاي جداسازي، چارچوب مهندسي بافت، ماتريسهاي با رهايش كنترل شده، واكنش پذير و مواد هوشمند( و به عنوان الگوهايي براي سراميك هاي متخلخل و كربنهاي متخلخل مورد استفاده قرار ميگيرند. افزايش تحقيق و توسعه سيستمهاي پليمري متخلخل يك پديده نسبتاً نوين است. پلي هايپ پليمرهاي متخلخل ساخته شده در امولسيون هاي فاز داخلي زياد هستند. هايپها ٪ امولسيونهايي كاملاً چسبناك، خمير مانند هستند كه در آنها فاز اصلي، "داخلي"، كه معمولاً بيشتر از 77 از حجم را تشكيل مي دهد، در فاز پيوسته، جزئي، "خارجي" پراكنده ميشوند. اين بررسي بر پيشرفت هاي اخير در زمينه پلي هايپ شامل نوآوري در شيمي پليمر، ساختار ماكرومولكولي، معماري چند فاز، عملكرد سطح و منحصرا بر روي حذف يونهاي فلزي سنگين از پساب نيروگاهي، عوامل موثر بر عملكرد جاذب و موارد موثر بر روي بازدهي حذف يون فلزات متمركز است. اثرات اين نوآوريها بر طبيعت مواد مبتني بر پلي هايپ)از جمله پليمرهاي دوتايي، نانوكامپوزيتها، هيبريدها، سراميكهاي متخلخل و كربنهاي متخلخل( و كاربردهاي مربوط به پلي هايپ مورد بحث قرار گرفته است. پيشرفتهاي پلي هايپهاي توصيف شده در اين بررسي اكنون براي توليد خانوادههاي جديد متخلخل با معماري متخلخل جديد و ويژگيهاي منحصر به فرد مورد استفاده قرار مي گيرد.

10/12/2020 12:00:00 AM

68807

1399/07/27

The effect of structural factors on the performance of porous polymeric adsorbents of heavy metals