10126

10126

مقايسه روشهاي ضرايب تغيير مكان و طيف ظرفيت اصلاح شده براي محاسبه تغيير مكان هدف در

دريافت درجه كارشناسي ارشد

مهندسي عمران گرايش سازه

فروردين 1391

فروردين 1391

دكتر محمد علي برخورداري

چكيده در طراحي و بهسازي بر اساس عملكرد ، سازه تحت يك سري نيروهاي جانبي كشيده مي شود و با افزايش جابجايي جانبي نيروهاي موجود در اعضاي سازه نيز افزايش مي يابند تا حدي كه در بعضي از نقاط سازه ، نيروهاي موجود از مقدار نيروهاي حد تسليم فراتر مي روند و مفاصل پلاستيك در سازه ايجاد مي شوند . با توجه به سطح عملكردي كه براي ساختمان انتخاب شده است سازه بايد بتواند حد معيني از جابجايي جانبي را بدون اين كه تغيير شكل اعضا از يك حد مجاز فراتر رود تحمل كند . مقدار اين جابجايي جانبي براي يك سطح عملكرد معين ، مشخص است كه در FEMA و دستورالعمل بهسازي ، تغيير مكان هدف ( Target displacement ) ودر ATC40 جابجايي تقاضا ( Demand displacement ) ناميده مي شود . چندين روش براي محاسبه تغيير مكان هدف در آيين نامه هاي مختلف وجود دارد . در تحقيق حاضر سعي شده كه ضمن معرفي كلي پارامتر هاي مربوط به تحليل استاتيكي غير خطي ، روش هاي مختلف محاسبه تغيير مكان هدف مورد بررسي قرار گيرد. براي اين منظور نتايج روش هاي ضرايب تغيير مكان در دستورالعمل بهسازي و اصلاح شده آن در FEMA440 ، روش طيف ظرفيت ATC40 و اصلاح شده آن در FEMA440 بر روي قابهاي مهاربندي شده با مهار بند همگراي فولادي مورد بررسي و مقايسه قرار گرفته است . پس از بررسي هاي به عمل آمده مي توان نتيجه گرفت كه روش¬¬هاي ارايه شده در آيين¬نامه (FEMA440) بين روشهاي قديمي آيين¬نامه دستورالعمل بهسازي و آيين¬نامه (ATC40) قرار دارد. در نتيجه براي تعيين صحيح تغيير مكان هدف، بهتر است از روشهاي اصلاح شده استفاده نمود. واژه‌هاي كليدي: تغيير مكان هدف ، جابجايي تقاضا ، سطح عملكرد ، تحليل استاتيكي غير خطي