10150

10150

يكپارچه سازي سيستم‏هاي شيءگراي بازمانده از طريق انتقال خودكار آنها به سرويس‏هاي وب

درجه كارشناسي ارشد

كامپيوتر (گرايش نرم¬افزار)

فروردين ماه1391

فروردين ماه1391

دكتر سعيد پارسا

چكيده با گذشت حدود 30 سال از ارايه معماري شيءگرا، زبان‏هاي شيءگرا به عنوان زبا‏ن‏هاي توسعه حاكم در اكثر سازمان‏هاي نرم افزاري به كار مي¬روند. امروزه سيستم‏هاي نرم افزاري بسيار زيادي وجود دارند كه با زبان‏هاي برنامه نويسي شيءگرا ايجاد شده اند. اين سيستم‏هابه مرور زمان رشد كرده اند و عملاجايگزيني آن‏ها با سيستم‏هاي ديگر غير ممكن است. از سوي ديگر رقابت زيادي ميان شركت‏ها وجود دارد و سازمان‏ها مي‏بايست عملكرد سيستمهاي خود را ارتقا دهند و آن‏ها را از طريق وب دسترس پذير نمايند. معماري سرويس‏گرا امكان استفاده مجدد از نرم افزارهاي توليد شده در بخش‏هاي مختلف سازمان را بدون توجه به زبان توليد فراهم ساخته و مشكل يكپارچه سازي و برقراري ارتباط ميان نرم افزارهاي موجود در سطح سازمان‏ها را از ميان برداشته است. مشكل اساسي در انتقال برنامه هاي شيء گرا به سرويس¬هاي وب مي باشد. علت بدون حالت بودن سرويس بر خلاف وجود حالت براي اشياء است. مي بايست حالت را به طريقي نگهداري و براي استفاده هاي بعدي مديريت و كنترل نمود و از طرف ديگر بتوان از مزيت بدون حالت بودن سرويس‏ها در افزايش مقياس پذيري و استفاده مجدد بهره گرفت. در اين پايان نامه روشي ارايه شده تابتوان پيمانه‏ها و مولفه¬هاي قابل استفاده مجدد سيستم¬هاي نرم افزاري شيء گراي موجود را به معماري سرويس گرا انتقال داد. اين انتقال به نحوي صورت مي‏گيرد كه حالت اشياء مديريت شود، تا بتوان آنها را در محيط بدون حالت سرويس‏گرا به كار گرفت. اين معماري بر پايه فناوري .Net طراحي شده است و با فراهم ساختن زير ساخت مناسب مي‏تواند در ساير زبان‏هاي برنامه نويسي شيءگرا نيز مورد استفاده قرار بگيرد. كلمات كليدي : معماري سرويس گرا، سرويس وب، يكپارچه سازي، شيءگرايي، انتقال