10297

10297

طراحي روشي جهت شناسايي سيگنال هاي مغزي مرتبط با فعاليت هاي حركتي مختلف با استفاده از جداسازي كور منابع

كارشناسي ارشد

برق - الكترونيك

تيرماه 1391

تيرماه 1391

دكتر علي صدر

سامانه ي ارتباط مغز و رايانه، سامانه اي است كه امكان ارتباط و كنترل محيط خارج را بدون نياز به خروجي عادي مغز به اعصاب پيراموني و ماهيچه ها فراهم مي كند. در اين سامانه، فعاليت الكتريكي مغز كه منعكس كننده ي قصد كاربر است بطور مستقيم اندازه گيري شده و با اعمال روش هاي پردازش سيگنال و شناسايي الگو، دستور كنترلي مناسب ايجاد مي گردد. يكي از فعاليت هاي ذهني كه براي برقراري اين ارتباط مورد استفاده قرار گرفته، تصورات حركتي تعدادي از اندام هاي بدن مي باشد. در صورتي كه سامانه بتواند تصورات حركتي مربوط به اندام هاي مختلف بدن را به خوبي از همديگر تميز دهد، آن گاه قادر خواهد بود كه تصميمات كنترلي متناظر كاربر را شناسايي نمايد و در نتيجه، كاربر مي تواند با محيط خارج ارتباط برقرار كند. قسمت پردازش سيگنال و شناسايي الگو بطور عمومي شامل بخش هاي پيش پردازش و بهبود كيفيت سيگنال، استخراج ويژگي، و دسته بندي مي باشد. پالايش مكاني از اهميت زيادي در بهبود كيفيت سيگنال برخوردارست. چرا كه با استفاده از يك پالايش مكاني مناسب مي توان اثر بسياري از آرتيفكت ها و نيز فعاليت هاي مغزي غيرمرتبط با قصد كاربر را كاهش داد. روشي كه براي اين منظور بيشترين كاربرد را در تحقيقات داشته است پالايش لاپلاسين سطح مي باشد. در اين پروژه، هدف اين است كه با حل مسئله ي جداسازي كور منابع براي سيگنال هاي مغزي، روش هاي پردازشي ايجاد شده را روي منابع مرتبط با تصورات حركتي متمركز نماييم. بدين منظور از تحليل مؤلفه هاي مستقل استفاده شده است و نتايج دسته بندي نشان داده است كه اين روش، از كارايي بالاتري نسبت به پالايش لاپلاسين سطح برخوردارست. واژه‌هاي كليدي: ارتباط مغز و رايانه، تصور حركتي، تحليل مؤلفه هاي مستقل، همزماني / ناهمزماني وابسته به رخداد