• شماره ركورد
    10433
  • شماره راهنما(اين فيلد مربوط به كارشناس ميباشد لطفا آن را خالي بگذاريد)
    10433
  • پديد آورنده

    مسعود جباري

  • عنوان
    مدلسازي روشهاي انحراف مسير گسيختگي گسل (گسلش) براي گسلهاي معكوس در زير پي هاي گسترده
  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • رشته تحصيلي
    عمران - خاك و پي
  • سال تحصيل
    آذر ماه 1390
  • تاريخ دفاع
    آذر ماه 1390
  • استاد راهنما
    دكتر محمد‌حسن بازيار
  • چكيده
    اكثر زلزله‌هاي قدرتمند بر اثر جابجايي‌هاي بزرگ گسله‌ها روي مي‌دهند. اثر اين جابجايي‌هاي تشكيل شده در سنگ بستر، در عمق خاك ادامه ميابد تا اينكه در سطح خاك ظاهر مي‌شود و ايجاد جابجايي‌هاي غيرمتقارن مي‌كند. جابجايي‌هاي غيرمتقارن در سطح با سازه‌هاي مهندسي اندركنش دارد و باعث تخريب اين سازه‌ها مي‌شود. با وجود اين، تحقيقات و مطالعات مهندسي زلزله در چهار دهه گذشته بيشتر بر واكنش ديناميكي خاك و سازه تاكيد دارد و كمتر به موضوع تغييرات ناشي از حركت پوسته زمين پرداخته است. سازه‌هاي مهندسي زيادي بر اثر جابجايي غيرمتقارن در سطح زمين كه باعث ناپايداري پي و در نتيجه ناپايداري كل سازه است، تخريب شده‌اند. اين ناهمواري‌هاي سطحي كه دائمي هستند بر اساس حركت گسله‌ها در طول زمين‌لرزه روي مي‌دهد و همواره سازه‌هايي را كه در برابر بارهاي ديناميكي به شكل مقاوم و پايدار طراحي شده‌اند تهديد مي‌كنند. با در نظر گرفتن اين مشكل، اكثر آيين نامه‌هاي مربوط به طراحي سازه‌هاي مهندسي در برابر زلزله، از احداث سازه در مجاورت گسل‌ها جلوگيري مي‌كنند. در اجراي قوانين آيين نامه‌اي مشكلات زيادي وجود دارد كه از آن جمله مي‌توان به نبود نقشه‌هاي دقيق زمين‌شناسي از موقعيت گسل‌ها و تاريخچه فعاليت‌هاي آنها نام برد، البته در برخي مناطق لرزه‌خيز مانند مناطق جنوبي اروپا اين نقشه‌ها در مقياس‌هاي كوچك تهيه شده‌اند ولي مشكل ديگري كه در اين رابطه وجود دارد اختلاف نظر در مورد ساختار و نوع فعاليت گسل‌ها در بين زلزله- شناسان مي‌باشد. بعلاوه در بسياري از زمين‌لرزه‌ها اين ناهمواره‌هاي سطحي در فاصله نسبتاً زيادي از محل گسل در سنگ بستر پديدار مي‌شوند. مشكلات فوق باعث شده‌اند تا نتوان بطور كامل ساختمان‌ها را از تهديد ناشي از گسلش در امان داشت. به عنوان مثال در مناطقي مانند تهران كه بر روي كمربند لرزه‌اي واقع شده است بسياري از مناطق مسكوني بر روي گسل‌هاي فعال واقع شده‌اند و نيز در ساخت سازه‌هاي طويل مثل پل‌ها راه‌هاي ارتباطي زميني و نيز تونل‌ها و خطوط لوله در بعضي موارد نمي‌توان از احداث آنها در مجاورت حوزه خطر گسل‌ها اجتناب كرد. هدف اصلي اين پايان‌نامه درك و فهم اندركنش ميان گسلش و پي سازه هايي است كه گسلش بر آنها تاثيراتي از قبيل چرخش و جابجايي‌هاي غيرمتقارن افقي و قائم ايجاد كرده است و كاهش اين تاثيرات مي‌باشد. اين فعل و انفعال، اهميت فوق العاده اساسي در مقاومت اين سازه‌ها در برابر جابجايي گسل دارد. بنابراين در اين تحقيق اندركنش پي‌هاي سطحي و پديده گسلش و همچنين اندركنش گسل‌هاي مسلح شده با ژئوگريد با پي‌هاي سطحي در حالت گسل‌هاي نرمال و معكوس مورد بررسي قرار گرفته كه اين پديده با پارامترهاي مختلفي چون جنس خاك، تراكم خاك، مكان نمايي پي، مقدار و شكل بارگذاري و.... وابسته است. واژه‌هاي كليدي: گسلش، گسل نرمال، گسل معكوس، پي‌هاي سطحي، اندركنش