10488

10488

يك روش همكاري و هماهنگي براي سيستمهاي چند عامله در محيط پويا

كارشناسي ارشد

كامپيوتر - هوش مصنوعي

ارديبهشت 1391

ارديبهشت 1391

دكتر كنگاوري

هوش مصنوعي توزيع شده، در كمتر از سه دهه است كه به عنوان زير بخش هوش مصنوعي وجود داشته است. هوش مصنوعي توزيع شده با سيستمهايي سر و كار دارد كه شامل چندين موجوديت مستقل، كه در يك دامنه در تعاملند، هستند. در محيط¬هاي چند عامله و پويا، دشواري¬هاي گوناگوني وجود دارند. يكي از آنها، يادگيريپيچيده¬ي گروهي عاملها در اين محيط¬ها است. زيرا با توجه به تحرك عاملها و پويايي محيط پيچيدگي مسئله¬ي چند عامله به شدت افزايش مي¬يابد و دشواري ديگر ارتباطات بين عاملها است كه مي¬تواند هزينه¬ي زيادي داشته باشند يا در محيط واقعي امكان پذير نباشند. در اين پايان نامه، با استفاده از تكنيكهاي يادگيري ماشين، يك روش همكاري و هماهنگي براي سيستم چند عامله در يك محيط پويا معرفي مي¬شود. در اين روش از عامل ناظري استفاده مي¬شود كه رفتار ديگر عاملها را مشاهده كرده و آنها را مي¬شناسد. سپس سعي مي¬كند رفتار بهينه¬ي سيستم و رفتار احتمالي عاملها را پيش بيني نمايد و هرجا كه اين دو رفتار با هم متفاوت بودند، در اصلاح رفتار عاملها، در جهت تامين اهداف نهايي سيستم، مي¬كوشد. اين روش در دو محيط متفاوت مسيريابي تعاوني و مسئله¬ي تعقيب ارزيابي گرديد و مشاهده شد كه اين روش، ضمن عملكرد قابل قبول در موفقيت سيستم، تا چه اندازه از هزينه-هاي غير ضروري آموزش مجدد عاملها يا تغيير ساختار در سيستم چند عامله، در بدست آوردن اين همكاري و هماهنگي كــم مي¬كند. واژه‌هاي كليدي: يادگيري ماشين، سيستم چند عامله، محيط پويا، همكاري، هماهنگي.