10495

10495

مقايسه كمي، كيفي و اقتصادي روشهاي PQI و GPR در محاسبه دانسيته آسفالت

كارشناسي ارشد

عمران - راه و ترابري

تيرماه 1391

تيرماه 1391

دكتر حسن زياري

دانسيته يكي از مهمترين پارامتر¬ها در ساختار مخلوط آسفالتي است. يك مخلوط با طرح اختلاط و تراكم مناسب، شامل درصد فضاي خالي كافي به ‌منظور جلوگيري از بروز شيار¬شدگي ناشي از جريان پلاستيك و نيز درصد فضاي خالي كم، جهت جلوگيري از نفوذ آب و هوا مي¬باشد. بنابراين اندازه¬گيري صحيح دانسيته در محل مخلوط آسفالتي گرم (HMA) براي كنترل و تضمين كيفيت، پيش¬بيني عملكرد و كنترل پيمانكار ضروري است. روش مغزه¬گيري دقيقترين روش اندازه¬گيري اين پارامتر است كه روشي مخرب محسوب مي¬شود. براي به حداقل رساندن آسيبهاي ناشي از روشهاي مخرب، بكارگيري روشهاي غيرمخربي نظير اندازه¬گيرهاي هسته¬اي، نشانگر كيفيت روسازي (PQI)، رادار نفوذي زمين (GPR) و ... پيشنهاد شده است. در اين پژوهش به مقايسه دو روش غيرمخرب نشانگر كيفيت روسازي و رادار نفوذي زمين پرداخته شده است. با برداشت ميداني توسط دستگاههاي PQI و GPR و مقايسه نتايج آنها با نتايج مغزه¬گيري، از نظر دقت، و با ارائه فاكتورهاي موثر در هزينه بكارگيري هر دو روش، از نظر اقتصادي مورد مقايسه قرار گرفتند. همچنين مزايا و معايب هر دو روش جداگانه ارائه شده¬اند. نتايج اين پژوهش نشان مي¬دهند از نظر دقت، GPR و از نظر اقتصادي PQI، داراي برتري بيشتري نسبت به يكديگر مي¬باشند. همچنين هر روش مزايا و معايب خاص خود را دارند كه براي بكارگيري هركدام مي-بايست با توجه به ملاحظات پروژه تصميم گرفت.