11548

11548

تخصيص بهينه واحدهاي توليد پراكنده در شبكه توزيع با مدل هاي بار مختلف با استفاده از روش الگوريتم ژنتيك

كارشناسي ارشد

برق - قدرت

ارديبهشت ماه 1390

ارديبهشت ماه 1390

مهندس احد كاظمي

چكيده توليد پراكنده (DG) عموما عبارتست از توليد برق در محل مصرف، اما بعضا به تكنولوژي هايي گفته مي شود كه از منابع تجديدپذير براي توليد برق استفاده مي كنند. امروزه از جمله مشكلات عمده شبكه هاي توزيع، بالا بودن تلفات و مناسب نبودن پروفيل ولتاژ در آنها مي باشد از طرفي با توجه به قرار گيري منابع توليد پراكنده در شبكه توزيع، فرصت كاهش تلفات، بهبود پروفيل ولتاژ و ظرفيت هاي عبوري از خط حاصل مي شود. كاهش تلفات توان اكتيو و راكتيو و بهبود پروفيل ولتاژ و ظرفيت عبوري از خطوط سيستم توزيع وابستگي زيادي به مكان و اندازه واحدهاي DG خواهد داشت. بنابراين لازم است مكان و اندازه DG ها طوري انتخاب گردد كه تلفات شبكه كمينه شده و اندازه پروفيل ولتاژ و ظرفيت توان عبوري خطوط سيستم بهبود يابد. ضمن اينكه هزينه هاي نصب DG ها نيز در تابع چند هدفه لحاظ گردد. بنابراين تابع چند هدفه IMO كه تركيبي از شاخص هاي فوق بوده و به هر شاخص ضرايب وزني مشخصي با توجه به اهميتشان داده مي شود معرفي مي گردد. مدل هاي بار قرار گرفته در سيستم توزيع آزمايشي مورد مطالعه، تركيبي از مدل هاي بار خانگي، صنعتي، تجاري و تركيبي بوده و از روش هاي ابتكاري نظير الگوريتم ژنتيك (GA) و روش بهينه سازي اجتماع ذرات (PSO) در تعيين بهينه مكان و اندازه واحدهاي توليد پراكنده با كمينه كردن تابع چند هدفه استفاده شده است و در انتها نيز مقايسه اي بين اين دو روش انجام خواهد شد. واژه‌هاي كليدي: توليد پراكنده-الگوريتم ژنتيك-تلفات توان- پروفيل ولتاژ