11781

11781

بررسي پارامترهاي موثر در حذف آلاينده متان در بيوفيلتر

كارشناسي ارشد

شيمي - جداسازي

اسفند ماه 1391

اسفند ماه 1391

دكتر سيد نظام‌‌‌‌الدين اشرفي‌‌‌‌زاده - دكتر پريسا حجازي

چكيده هر ساله هزاران تن گاز گلخانه‌اي وارد اتمسفر مي‌شود. يكي از اين گازها متان است كه 21 تا 25 برابر دي‌اكسيد كربن براي محيط زيست مضر است و طول عمري برابر 12 سال دارد. يكي از كارآمد‌ترين روشهاي حذف متان، بيوفيلتراسيون است. بيوفيلتراسيون با اكسيداسيون متان توسط باكتري‌هاي متانوتروف و توليد مواد كم ضررتر مثل آب، دي اكسيد كربن، نمكها و زيست‌توده‌ها در سالهاي اخير مورد توجه قرار گرفته‌ است. شرايط عملياتي و عوامل متعددي بر كاركرد بيوفيلترها موثر است كه در اين پژوهش به اثر حجم محلول آبي ماده مغذي كه روزانه به بستر بيوفيلتر افزوده مي‌شود، غلظت نمك آهن در اين محلول و غلظت سورفكتانت اضافه شده به محلول ماده مغذي پرداخته شده است. در آزمايشهاي صورت گرفته، مقادير 100، 150، 200 و 250 ميلي‌ليتر روزانه ماده مغذي با توجه به نتايج تحقيقات قبلي بررسي گرديد كه 250 ميلي‌ليتر مناسب‌ترين اثر را داشت. نمك آهن در دو غلظت 05/0 و 075/0 گرم بر ليتر در تركيب محلول قرار گرفت و نتايج حاكي از اثر مطلوب مقدار 075/0 گرم بر ليتر بود. سورفكتانت در دو درصد حجمي 45/0 و 55/0 به 250 ميلي‌ليتر محلول ماده مغذي اضافه شد كه اثر اين افزايش در هر دو مقدار به طور كلي مثبت بود؛ ولي شيب افزايش ظرفيت حذف در غلظت 0.55 درصد سورفكتانت بيشتر بود. در اين حالت حداكثر ظرفيت حذف برابر 4/16452 گرم بر متر مكعب روز در سرعت هوادهي 5/3 ليتر بر دقيقه حاصل شد. واژه‌هاي كليدي: متان، بيوفيلتر، ماده مغذي، سورفكتانت، درصد حذف، ظرفيت حذف، آبرساني