11920

11920

مدلسازي سانتريفيوژي شيبهاي AGS تحت شرايط تراوش

دكتري

عمران- ژئوتكنيك

تيرماه 1392

تيرماه 1392

دكتر حسين غياثيان

چكيده پايداري شيبهاي خاكي در آستانه گسيختگي و يا نزديك به حالت گسيختگي را مي توان با كاربرد سيستم ژئوسينتتيكي مهار شده (AGS) بهبود بخشيد. طراحي بهينه شيبهاي AGS مستلزم درك رفتار، تغيير شكلها و عملكرد مولفه هاي تشكيل دهنده آن در برابر بار هاي وارده نظير تراوش مي باشد. در اين تحقيق با استفاده از تكنيك مدلسازي سانتريفيوژ رفتار شيبهاي AGS در برابر تراوش مورد ارزيابي قرار گرفته است. آزمايشهاي مدل سانتريفيوژ در شتاب g50 برروي مدلهاي شيب AGS و مدل شيب غير مسلح ساخته شده از ماسه لاي دار تحت شرايط تراوشي كه با بالا آمدن سطح آب ايجاد مي گردد انجام شدند. مهارهاي بكار رفته از نوع پيش كشيده بوده و از يك لايه ژئوكامپوزيت جهت مدلسازي فابريك در شيبهاي AGS استفاده گرديد. با حفظ زاويه قرار گيري مهارها و ارتفاع شيبها، با تغيير در زاويه شيب، تعداد مهارها، نيروي پيش كشيدگي، طول مهارها و سختي المان كششي مهار، رفتار شيب ها تحت شرايط تراوش بررسي گرديد. نتايج حاصل حاكي از تاثير قابل ملاحظه AGS بر پايداري شيب در شرايط تراوش بوده و تغيير زاويه شيب بيشترين تاثير را تغييرات نشست سطحي و جابجايي جانبي شيبهاي AGS دارد. مقايسه نتايج تحليل تعادل حدي و نتايج آزمايشهاي مدل سانتريفيوژ در حالت گسيختگي نشان مي دهد كه ضرايب اطمينان به طور قابل قبولي پيش بيني مي گردد و سطح لغزش روش بيشاپ اصلاح شده به سطح لغزش مشاهده شده نزديكتر است. به علاوه با در نظر گرفتن عدم يكنواختي تنش AGS در تحليلها، سطح لغزش پيش بيني شده به سطح لغزش مشاهده شده نزديكتر مي باشد. همچنين در حين اعمال تراوش، مهارهاي واقع در بالاترين رديف و پايين ترين رديف بترتيب بيشترين و كمترين نيرو را بسيج مي كنند. كلمات كليدي: سيستم ژئوسينتتيكي مهار شده، مدلسازي سانتريفيوژي، تراوش، تحليل تعادل حدي