12126

12126

مطالعه عددي مقاومت جانبي لايه بالاست در خط آهن بالاستي

كارشناسي ارشد

راه آهن گرايش خط و سازه‌هاي ريلي

خرداد ماه 1392

خرداد ماه 1392

دكترجبارعلي ذاكري

دكتر مرتضي اسماعيلي

چكيده در صورت عدم تامين پايداري جانبي كافي در نقاط مختلف خط آهن ممكن است مشكلاتي نظير: از بين رفتن هندسه جانبي خط،كمانش خط و غيره ايجاد گردد،كه مي‌تواند منجر به هزينه‌هاي زياد مالي و در بعضي موارد جاني نيز گردد، كه اين موضوع لزوم بررسي پايداري جانبي را نشان مي‌دهد. مقاومت جانبي لايه بالاست يكي ازمهمترين عامل‌هاي تامين كننده پايداري جانبي مي‌باشد كه با تغيير عوامل موثر در آن نظير ضخامت آن، عرض شانه آن و ضريب اصطكاكي كه با تراورس دارد، مي‌توان مقدار آن را تغيير داد و يكي از روش‌هاي ديگر افزايش مقاومت جانبي استفاده از تراورس‌ها خاص مي‌باشد كه از آنجمله مي‌توان به تراورس اصطكاكي اشاره كرد. هدف در اين پايان نامه بررسي تاثير تغيير مشخصات لايه بالاست در اندركنش با تراورس اصطكاكي مي‌باشد. يكي از روش‌هاي بررسي اثر اين مشخصات مدلسازي عددي مي‌باشد. مدلسازي در اين پايان نامه با استفاده از نرم افزار اجزا محدود ABAQUS كه با برنامه Fortran لينك شده ، انجام گرفته است. در مطالعه حاضر پس از مروري بر پيشينه مطالعه و بيان عوامل موثر و رفتار مصالح بالاستي به مدلسازي لايه بالاست پرداخته شده است. نتايج حاكي از آن است كه افزايش عرض شانه لايه بالاست و كاهش ضخامت آن در محدوده بررسي شده منجر به افزايش مقاومت جانبي مي‌گردد و استفاده از تراورس اصطكاكي مقاومت جانبي را حدود 66 درصد افزايش مي‌دهد. واژه‌هاي كليدي: مقاوت جانبي لايه بالاست، رفتار بالاست، تراورس اصطكاكي، مدلسازي عددي