12489

12489

تهيه نقشه ريسك سيلاب كشور با استفاده از روش PARو تحليل مولفه هاي ريسك

كارشناسي ارشد

عمران - محيط زيست

آذر 1392

آذر 1392

دكتر چاوشيان

دكتر جباري

چكيده همه ساله در ايران، شاهد سيلاب¬هاي بزرگ و كوچك مخرب كه خسارات زيادي به جاي مي-گذارد؛ هستيم. شايد بتوان بارش را اصلي ترين عامل در وقوع سيل دانست؛ اما مهم، بررسي دلايل تشديد خسارات سيل ناشي از بارش است. روند رو به رشد خسارات و تلفات ناشي از سيلاب لزوم توجه بيشتر به مباحث مديريت سيلاب و جنبه¬هاي مختلف آن را بيش از پيش آشكار ساخته است. در اين تحقيق به ارزيابي ريسك سيل كشور، با استفاده از مدل Pressure & Release (PAR) يا روش مخاطره- عواقب، پرداخته شده است. اين روش كه جزء روش¬هاي سنجه محور است از جمله معمول ترين و ساده ترين روش¬هاي ارزيابي ريسك است. در روش PAR، ريسك محصول اندركنش چهار زير شاخص خطر، آسيب پذيري، در معرض بودن و ظرفيت مقابله با خطر در نظر گرفته شده است. در اين تحقيق، با استفاده از اين روش و با ارزيابي ريسك سيل، استان¬هايي كه با بيشترين ريسك سيل روبرو هستند را تعيين مي كنيم و عوامل ايجاد ريسك در آن استان را شناسايي مي كنيم. در نهايت، مديران و برنامه ريزان مي توانند با استفاده از خروجي اين تحقيق، اقدام مناسب را در راستاي كاهش ريسك انتخاب كنند. بر اساس نتايج اين تحقيق، چهار استان گيلان، آذربايجان غربي، گلستان و تهران داراي بالاترين ريسك پايه سيل و همچنين براي سيل رودخانه اي، چهار استان كردستان، گلستان، مازندران و آذربايجان غربي و براي سيل شهري، چهار استان گيلان، آذربايجان غربي، تهران و كردستان داراي بالاترين مقدار از ريسك هستند. واژه¬هاي كليدي: مدل مخاطره- عواقب (PAR)، ريسك سيل، آسيب پذيري، در معرض خطر بودن، ظرفيت مقابله با خطر