شماره ركورد
13373
شماره راهنما(اين فيلد مربوط به كارشناس ميباشد لطفا آن را خالي بگذاريد)
13373
پديد آورنده
آرمان نصيري
عنوان
ارزيابي تأثيرات تغيير كاربري اراضي بر سيل خيزي در منطقه حوضه آبخيز شمال شهر تهران
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
رشته تحصيلي
معماري و شهرسازي - برنامه ريزي منطقه اي
سال تحصيل
شهريورماه 1393
تاريخ دفاع
شهريورماه 1393
استاد راهنما
دكتر رضا خيرالدين
استاد مشاور
دكتر سيد علي چاوشيان
چكيده
چكيده
شدت و فراواني رويدادهاي سيلاب شهري در اثر مواردي ازجمله: (1)كاهش ظرفيت نفوذ زمين به دليل افزايش سطوح نفوذناپذير؛ (2)افزايش ساختوساز در مناطق مستعد خطر سيلاب؛ (3) وقوع احتمالي بارش¬هاي شديدتر در اثر تغييرات آبوهوايي؛ (4) بالا آمدن سطح آب به¬عنوان تهديد براي توسعه ساحلي؛ و (5) ناكارآمدي زيرساخت¬هاي كنترل سيل؛ افزايش مي¬يابد. اين عوامل زمينهساز افزايش خطر سيلاب شهري در آينده خواهند شدو به¬عنوان يك نتيجه درك و مدلسازيتوسعهيافته براي جاري شدن سيل در مناطق شهري به¬عنوان يكي از اولويت¬هاي پژوهشي حال حاضر نمايان شده است.
كاربري زمين و تغييرات آن، تأثيرقابلتوجهي بر ماهيت رواناب و خصوصيات هيدرولوژيكي مربوط به يك حوضه دارد. درك فرآيند رواناب و تغيير ناشي از گسترش شهري در شاخصه¬هاي رواناب جهت فهم اثرات تغيير كاربري و پوشش اراضي بر فرآيندهاي هيدرولوژيكي سطحي، به-خصوص در نواحي شهري با توجه به افزايش سطوح نفوذناپذير ضروري و حياتي است. با توجه به مستندات درغالبسالهايگذشتهحدود70درصداعتباراتسالانهطرحكاهشاثراتبلايايطبيعيو ستادحوادثغيرمترقبهصرفجبرانخساراتناشيازسيلشدهاست؛ اين مهم خود مي¬تواند دليلي ديگر بر لزوم شناسايي تغييرات رفتاري رواناب در پاسخ به عواملي چون تغييرات پوشش زمين و كاربري اراضي به-عنوان عاملي در جهت پيشگيري و مديريت بحران مؤثرتر اين بلاي طبيعي باشد.
در اين مطالعه با تكميل و تصحيح داده¬هاي بارش موجود، با استفاده از مدل SWMM به مدلسازي كمي جريان رواناب در محدوده پرداخته و ضمن واسنجي مدل، اثرات تغيير كاربري اراضي بر تغييرات رفتاري رواناب سطحي محدوده شمال تهرانشبيه¬سازي گرديد. نتايج حاكي از افزايش حجم و دبي اوج و كاهش زمان رسيدن به اوج هيدروگراف رواناب¬ها در طي بازه¬ي زماني 85-1365 بود. در ادامه با توجه به محدوديت¬هاي فني و عملي سهگزينه سياستي جهت كاهش دبي سيلاب تحت بارش با دورههاي برگشت 5، 10 و 25 ساله تعريف شد كه بهترين سناريو، استفاده همزمان از جوي¬باغچه¬ها و سطوح معابر نفوذپذير بود. درنهايت با استفاده از فن AHPبه بيان كارتوگرافيك پتانسيل كنوني ريسك سيلاب در محدوده پژوهش پرداخته شد.
واژههاي كليدي: كاربري اراضي، رواناب سطحي، نفوذپذيري، مدلسازي، SWMM، تهران