13765

13765

ارائه روشي جهت بررسي قابليت رقابت پذيري خطوط پرسرعت ريلي و مد حمل و نقل هوايي در ايران (مطالعه موردي: تهران- اصفهان)

كارشناسي ارشد

عمران - برنامه ريزي حمل و نقل

اسفند 1392

اسفند 1392

دكتر عبدالرضا شيخ الاسلامي

چكيده حمل و نقل ريلي با گذشت زمان، جايگاه پيشرو خود را در مسيرهاي طولاني به نفع هواپيما و در مسافت‌هاي كوتاه‌تر به نفع اتومبيل شخصي از دست داده است. اين مسئله در نتيجه از دست دادن رقابت پذيري قطارهاي سنتي به دليل زمان سفر طولاني آن ها در مقايسه با ساير مدهاي حمل و نقلي بوده است. با پيشرفت تكنولوژي، قطارهاي پر سرعت به عنوان نوع جديدي از حمل و نقل ريلي جهت بهبود خدمات ايجاد شده اند. بسياري از مطالعات علمي بر رقابت پذيري قطار سريع السير و حمل و نقل هوايي تمركز كرده‌اند. حامل‌هاي هوايي به دليل سرعت بالا و راحتي به عنوان يك مد برتر براي مسافران مطرح مي‌باشند.براي بررسي رفتار انتخاب مسافران معمولاً از داده هايي به صورت ناهمفزون استفاده مي شود. داده هاي ناهمفزون اغلب از جزئيات و دقت بيشتري برخوردار هستند. براي دستيابي به اين گونه اطلاعات معمولاً با توجه به نيازهاي پژوهشي و سوال هاي مطرح، پرسشنامه تهيه و با انجام عمليات ميداني، آمار و اطلاعات لازم گرد آوري مي شود. در اين پژوهش با استفاده از طراحي پرسشنامه و انجام عمليات ميداني داده هاي مورد نياز جهت انجام مدل سازي جمع آوري شده و سپس مدل اختلاف مطلوبيت دو مد ساخته شده و در نهايت با تعيين سهم قطار سريع السير و هواپيما رقابت پذيري اين دو مد مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج نشان مي دهد قطار سريع السير توانسته است 84% از سهم هواپيما را در بهترين حالت و 10% از سهم هواپيما را در بدترين حالت جذب نمايد. واژه هاي كليدي:هواپيما،قطار سريع السير، متغيرهاي معنادار، تابع مطلوبيت، مدل لوجيت دوگانه