شماره ركورد
13773
شماره راهنما(اين فيلد مربوط به كارشناس ميباشد لطفا آن را خالي بگذاريد)
13773
پديد آورنده
رضا بارباز اصفهاني
عنوان
تعيين تجربي مدول الاستيك و استحكام كامپوزيتهاي تقويتشده با دو نانوذره
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
رشته تحصيلي
مكانيك - طراحي كاربردي
سال تحصيل
آبان ماه 1393
تاريخ دفاع
آبان ماه 1393
استاد راهنما
دكتر مجيد رضا آيتاللهي
چكيده
چكيده
كامپوزيتهاي كربن/ اپوكسي، به دليل استحكام بالا نسبت به وزن پايين، كاربرد زيادي در سازههاي كامپوزيتي پيشرفته دارند. هدف كلي اين پژوهش بررسي افزايش خواص كششي كامپوزيتهاي كربن/ اپوكسي با افزودن نانولولههاي كربني چند ديواره و نانوسيليكا، براي پيشرفت در طراحي سازههاي كامپوزيتي كربن/ اپوكسي ميباشد. ساخت نمونههاي كامپوزيتي با استفاده از روش قالبگيري تزريقي رزين با كمك خلأ (VARIM) بودهاست. سرعت بالاي ساخت، كاهش نواقص ساخت به دليل اشتباهات سازنده نسبت به روش چيدمان دستي و همچنين امكان افزودن نانوذرههاي ساينده مانند نانوسيليكا، بدون خرابي تجهيزات نسبت به روش قالبگيري انتقالي رزين (RTM)، از مزاياي اين روش براي ساخت كامپوزيتها ميباشد. در ابتدا نانوذرهها با استفاده از همزدن مكانيكي و دستگاه فراصوت در رزين توزيع و پراكنده ميشوند. سپس نمونههاي نانوكامپوزيتي براي بررسي پراكندگي نانوذرهها در رزين با استفاده از تصاوير ميكروسكوپ الكتروني، ساختهشدهاند. درصدهاي وزني %1/0، %5/0 و %9/0 از نانوذرهها به صورت تكي و حالتهاي استفادهي همزمان از هر دو نانوذره و يا تركيبي با درصدهاي وزني (%7/0N-SiO2 + %2/0 CNT)، (%45/0N-SiO2 + %45/0 CNT) و (%2/0N-SiO2 + %7/0 CNT)، براي افزودن به رزين اپوكسي انتخاب گرديده است. نتايج آزمايش كشش، افزايش استحكام و مدول كششي را در نمونههاي كامپوزيتي حاوي نانوذرهها نشان ميدهد. با افزودن تنها %5/0 وزني نانولولهي كربني، %3/23 استحكام و %9/27 مدول كششي، و با افزودن %5/0 وزني نانوسيليكا، %3/15 استحكام و %8/12 مدول كششي افزايش داشته است. با افزايش درصد وزني نانوذرهها به %9/0 وزني، روند افزايش خواص كششي افت داشته است كه دلايل آن با استفاده از تصاوير ميكروسكوپ الكتروني مورد بررسي قرار ميگيرد.
بهترين حالت افزايش خواص كششي براي حالت تركيبي (%45/0N-SiO2 + %45/0 CNT) بدست آمده است، بهطوري كه نتايج، افزايش %9/25 استحكام و %31 مدول كششي را در اين نمونههاي كامپوزيتي نشان ميدهد. اين در حالي است كه با همين درصد وزني (%9/0 وزني مجموع دو نانوذره) نانوذرههاي تكي، روند افت خواص مكانيكي مشاهده شده است. اين نتيجه روشي را نشان ميدهد كه ميتوان از خواص اضافه نمودن نانوذرهها به صورت تركيبي و بهطور همزمان در درصدهاي وزني بالاتر استفاده نمود.
در انتها دلايل افزايش خواص كششي كامپوزيتهاي حاوي نانوذرهها با استفاده از تصاوير سطوح شكست گرفتهشده با ميكروسكوپ الكتروني روبشي، مورد بررسي قرار گرفته است.
واژههاي كليدي: كامپوزيت كربن/ اپوكسي، نانولولههاي كربني، نانوسيليكا، قالبگيري تزريقي رزين با كمك خلأ، خواص كششي