14042

14042

بررسي اثر حداكثر اندازه سنگدانه بر جذب آب ونفوذ كلريد در بتن خود تراكم سازگار با محيط زيست

كارشناسي ارشد

مهندسي و مديريت ساخت

زمستان 1391

زمستان 1391

دكتر پرويز قدوسي

عمران

چكيده بتن خود تراكم، نوعي بتن با رواني بالاست كه در آن جدا شدگي به ندرت ديده مي¬شود و به راحتي مي¬تواند در محل و در قالب پخش شود و جريان يابد. رفتار و خصوصيات رواني و دوام بتن خود تراكم تحت تاثير عواملي همچون توزيع و اندازه سنگدانه ها، تركيب خمير سيمان و نوع افزودني ها مي¬باشد.هدف اين تحقيق، بررسي اثر دو حداكثر اندازه سنگدانه 5/9 و 19 ميلي متر و همچنين مقايسه اثر پودر سنگ آهك (در سه مقدار 0 و 90 و 180 كيلوگرم بر مترمكعب) و ماده اصلاح كننده ويسكوزيته بر خصوصيات نفوذپذيري و دوام بتن خود تراكم بوده است. انجامآزمايش هاي دوام از جمله جذب مويينه و حجمي آب و نفوذ تسريع شده كلريد، نشان داد كه استفاده از 180 كيلوگرم بر مترمكعب پودر سنگ به جاي ماده اصلاح كننده ويسكوزيته در مقدار سيمان ثابت، در بهبود دوام بتن مؤثرتر بوده و همچنين با مقايسه دو حداكثر اندازه سنگدانه در همين دو نوع بتن، مخلوط با حداكثر اندازه سنگدانه كوچكتر، نتايج بهتري در آزمايش ها نشان داد. مخلوط هاي حاوي ميكروسيليس و متاكائولن نيز در آزمايش هاي دوام بهترين نتيجه را نسبت به مخلوط هاي بدون افزودني معدني نشان دادند. واژه‌هاي كليدي:حداكثر اندازه سنگدانه ،دوام ،پودر سنگآهك ،انتشار كلر ،جذب آب