شماره ركورد
14232
شماره راهنما(اين فيلد مربوط به كارشناس ميباشد لطفا آن را خالي بگذاريد)
14232
پديد آورنده
ترانه سعيدي
عنوان
طراحي مدل عوامل كليدي مؤثر بر توانمندسازي كاركنان مطالعه موردي: كاركنان بيمارستان بهمن
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
رشته تحصيلي
مديريت اجرايي - استراتژي
سال تحصيل
فروردين ماه 1394
تاريخ دفاع
فروردين ماه 1394
استاد راهنما
دكتر سيامك نوري
استاد مشاور
دكتر علي بنيادي نائيني
دانشكده
صنايع
چكيده
چكيده
هدف اين تحقيق با عنوان « طراحي مدل عوامل كليدي مؤثر بر توانمندسازي كاركنان بيمارستان بهمن»، شناسايي و اولويت بندي عوامل مؤثر بر توانمندسازي كاركنان بيمارستان بهمن و در نهايت ارائه مدلي براي توانمندسازي اين مجموعه است. اين تحقيق از نقطه نظر هدف كاربردي است و از جهت جمع آوري داده ها (طرح تحقيق) از نوع توصيفي- پيمايشي و مطالعه موردي است. ابزار گردآوري اطلاعات در اين تحقيق، رجوع به اسناد ، مدارك ، مقالات و پرسشنامه اي با 5 سؤال جمعيت شناختي و 54 سؤال اختصاصي بود كه براي اندازه گيري آزمودني ها از طيف پنج گزينه اي ليكرت استفاده شد. در اين پژوهش، به منظور طراحي پرسشنامه و روايي آن سؤا لهاي پرسشنامه بر مبناي دو پرسشنامه استاندارد توانمندسازي اسپريتزر و ميشرا، اصول و مباني نظري توانمندسازي كاركنان، پژوهشهاي مشابه و نظرات اساتيد و متخصصان امر طراحي شد. سپس به منظور سنجش پايايي پرسشنامه، پرسشنامه ها بين 30 نفر از نمونه آماري توزيع شد و ضريب آلفاي كرونباخ محاسبه گرديد كه با توجه به آنكه ضريب آلفاي كرونباخ بيشتر از 70% نشان دهنده پايايي مناسب ابزار پژوهش است، اين پرسشنامه با پايايي مناسب تشخيص داده شد(95%= α) و پرسشنامه نهايي بعد از اين مرحله توزيع شد. جامعه آماري اين تحقيق كليه كاركنان بيمارستان بهمن مي باشند (730=N ). براي انتخاب نمونه به روش نمونه گيري تصادفي مطابق جدول مورگان تعداد 250 نفر كافي مي باشد ولي براي اطمينان بيشتر، 285 مورد از 300 پرسشنامه توزيع شده براي تجزيه و تحليل آماري مناسب تشخيص داده شد. به منظور تجزيه وتحليل اطلاعات از نرم افزار اس پي اس اس استفاده شد. با توجه به اينكه موضوع پژوهش كيفي بوده و داده هاي جمع آوري شده رتبه اي بوده اند از آزمون ناپارامتريك كولموگروف-اسميرنوف (KS)، آزمون كفايت نمونه گيري (شاخصKMO ) و آزمون بارتلت استفاده شد. همچنين براي بررسي اختلاف معنادار ميانگين توانمندسازي در بين دو گروه جامعه از آزمون t دو نمونه مستقل و براي بررسي تفاوت ميانگين توانمندسازي در بين بيش از دو گروه جامعه از تحليل واريانس يكطرفه (ANOVA) و آزمون LSD استفاده گرديد. در نهايت، به منظور طراحي مدل ساختاري از نرم افزار ليزرل و تكنيك هاي تحليل عاملي تأييدي و معادلات ساختاري استفاده شد. نتايج نشان مي دهد كه از بين هفت فرضيه موجود، تنها پنج فرضيه تأييد شد و براساس آنها در بين عوامل مؤثر بر توانمندسازي كاركنان بيمارستان بهمن، انگيزه، اعتماد و مهارت به ترتيب بيشترين ميزان همبستگي و اثرگذاري را با توانمندسازي كاركنان داشتند. دو عامل تيم سازي و مشاركت گروهي و تفويض اختيار فاقد ارتباط معنادار با توانمندسازي تشخيص داده شدند و فرضيه هاي مربوط به آنها مردود گرديد. همچنين كليه شاخصهاي برازش مدل در دامنه قابل قبول بودند و تأييد شدند. بنابراين مدل از برازش مناسبي برخوردار است.
واژههاي كليدي: ابعاد توانمندسازي روانشناختي،كاركنان بيمارستان، اعتماد، انگيزه، ارتباطات.