• شماره ركورد
    14337
  • شماره راهنما(اين فيلد مربوط به كارشناس ميباشد لطفا آن را خالي بگذاريد)
    14337
  • پديد آورنده

    شيما حكيمي راد

  • عنوان
    مدلي براي طراحي مؤلفه‌هاي نرم‌افزاري مديريت اعتماد مبتني بر نظريه عدم قطعيت
  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • رشته تحصيلي
    نرم‌افزار
  • سال تحصيل
    بهمن‌ماه 1393
  • تاريخ دفاع
    بهمن‌ماه 1393
  • استاد راهنما
    دكتر محمد عبداللهي ازگمي
  • دانشكده
    كامپيوتر
  • چكيده
    چكيده در سيستم‌هاي مديريت اعتماد، مفهوم اعتماد به عنوان يك هدايتگر براي اعتمادكننده تعريف مي‌شود. اعتمادكننده در راستاي هدف خود, معتمدي را انتخاب مي‌كند كه داراي حداكثر درجه اعتماد بوده و با توجه به درجه خطر‌پذيري اعتمادكننده، داراي حداقل خطر, ارزيابي شود. اعتماد محاسباتي, سبب مي‌شود يك عامل هوشمند به عامل‌هاي ديگر اعتماد كرده و قسمتي از وظايف خود را به گزينه معتمد، در يك محيط چندعامله محول كند. در اين پژوهش، يك مدل اعتماد محاسباتي جديد، مبتني بر نظريه عدم قطعيت, ارائه شده است. در اين مدل، اعتماد به عنوان يك مفهوم واحد تعريف نمي‌شود، بلكه از شش جزء تشكيل شده است. براي محاسبه هر يك از اجزاي اعتماد، از مجموع توزيع تجربي نظرات توصيه‌كننده‌ها و نظر اعتماد‌كننده، درباره درجه اعتماد و درجه خطر معتمد استفاده مي‌شود. در هر مرحله، وزن توصيه‌كننده‌ها به‌روزرساني شده و بعد از چندين مرحله، توصيه‌كننده‌هاي بدخواه شناسايي مي‌شوند. در مرحله تصميم‌گيري، با توجه به سطح اهداف اعتمادكننده و اولويت اجزاي اعتماد در زمينه مشخص، مسئله درجه اعتماد و حداقل خطر، طبق برنامه‌ريزي هدف، مدل مي‌شود و راه‌حل بهينه كه مشخص‌كننده حداكثر درجه اعتماد و حداقل خطر است، بدست مي‌آيد. سپس، درجه اعتماد و درجه خطر گزينه‌هاي معتمد، بر اساس ميزان انحراف منفي و ميزان انحراف مثبتي كه از راه‌حل بهينه دارند، محاسبه مي‌شوند. در نهايت، با توجه به درجه اعتمادپذيري و درجه خطر‌پذيري اعتمادكننده، رتبه نهايي هر يك از گزينه‌هاي معتمد محاسبه مي‌شود و گزينه معتمد با بالاترين رتبه به عنوان معتمد مناسب، انتخاب مي‌شود. براي ارزيابي و اعتبارسنجي صحت رفتار مدل، از مجموعه¬اي از سناريوهاي شبيه¬سازي استفاده شده است. نتايج شبيه‌سازي نشان مي‌دهد كه مدل پيشنهادي، معتمد را متناسب با زمينه، اولويت اجزاي اعتماد، سطح اهداف، درجه اعتمادپذيري و درجه خطر‌پذيري اعتمادكننده تعيين مي‌نمايد و اين نتايج, بالا بودن انعطاف‌پذيري مدل معرفي‌شده را نشان مي‌دهد. اين مدل از بين چندين گزينه معتمد با درجه اعتماد يكسان، معتمد با حداقل خطر را انتخاب مي‌كند. برنامه¬ريزي هدف استفاده شده در اين پژوهش در مقايسه با جمع وزن‌دار، معتمد را با توجه به سطح اهداف تعريف‌شده و مورد نياز آن زمينه انتخاب مي‌كند. نشان داده شده است كه مدل معرفي شده، قابليت شناسايي توصيه‌كننده‌هاي بدخواه را داشته و توانايي و انعطاف¬پذيري بالايي در ايستادگي در برابر حملات بدخواهانه را دارا است. ميانگين خطاي مطلق اين مدل، برابر با 0.07 است كه در مقايسه با مدل‌هاي رايج كنوني، مقدار كمتري است. واژه‌هاي كليدي:اعتماد محاسباتي، نظريه عدم قطعيت، درجه اعتماد، درجه حداقل خطر، برنامه‌ريزي هدف