14429

14429

پايش ميداني حركت جانبي قوس تند خط آهن با تكيه گاههاي جانبي

كارشناسي ارشد

خطوط ريلي

بهار 1394

بهار 1394

دكتر جبارعلي ذاكري

راه آهن

چكيده مقاومت جانبي خطوط راه آهن از جمله موارد مهم و تاثير گذار در طراحي خطوط آهن محسوب مي شود. در چند دهه اخير تلاش هاي زيادي براي ارائه راهكارهايي براي افزايش مقاومت جانبي در برابر بارهاي اعمالي بر خط آهن ناشي از عوامل گوناگون و همچنين تخمين و اندازه گيري آن، انجام گرفته است. مقاومت جانبي تراورس خط بالاستي، بدليل نداشتن اتصال ديگري به جز اتصال تماسي با بالاست، تابع اصطكاك بين تراورس و بالاست مي باشد. در اين پروژه سعي بر آن بوده است تا روشي نوين و ابتكاري با استفاده از ايجاد تكيه گاههاي جانبي، مقاومت جانبي را افزايش داده و مورد آزمايش قرار گيرد. در اين پايان نامه استفاده از تكيه گاه جانبي در خطوط ريلي براي اولين بار جهت افزايش مقاومت جانبي خط آهن مطرح و مورد استفاده قرار گرفت و سعي بر آن شد تا با استفاده از آن ، حركت جانبي خط آهن محدودتر شود. بدين منظور آزمايشات STPT و TPLT در خط واقعي و در دو حالت خط بالاستي سنتي و خط با تكيه گاه جانبي انجام پذيرفت. نتايج حاصل از اين آزمايشات، افزايش قابل ملاحظه در مقاومت جانبي براي آزمايش STPT و افزايش حدودا 5/2 برابر مقاومت جانبي خط در آزمايش جابجايي پانل خط، TPLT مي باشد. البته نتايج بدست آمده را مي توان چنين تفسير نمود تا حد جابجايي 2 ميليمتر افزايش نيرو تقريبا خطي بوده و پس از آن با توجه به تكيه كردن تراورس به پايه كنسولي جابجائي تراورس محدود شده و سختي جانبي خط رفتار دوخطي از خود نشان مي دهد و بدين ترتيب با اضافه شدن بار تغيير مكان جانبي در خط ديده نمي شود و مي توان عملكرد موفق اين سيستم را در تامين مقاومت جانبي به وضوح ديد. همچنين افزايش دوره هاي تعمير و نگهداري بالاست شانه و كاهش در هزينه هاي ساخت و تعمير و نگهداري خط آهن از جمله ديگر مزاياي استفاده از اين روش مي باشد. واژه هاي كليدي: مقاومت جانبي خط آهن، تكيه گاه جانبي، TPLT، STPT