14555

14555

بررسي گسترش ترك در بتن خودتراكم و معمولي

كارشناسي ارشد

مهندسي مديريت ساخت

فروردين ماه 1394

فروردين ماه 1394

دكتر رضا عباس‌نيا

دكتر محمدعلي لطف‌اللهي‌يقين

عمران

چكيده فرايند شكل‌گيري و رشد ترك در بتن، يكي از موضوعات بسيار مهم و پيچيده است، زيرا بتن يك ماده ناهمگن بوده و روند شكل‌گيري و رشد ترك به عوامل متعددي از قبيل مشخصات مصالح، مراحل ساخت، شرايط جوي، نحوه عمل‌آوري، ابعاد و هندسه سازه، شرايط بارگذاري و... وابسته است. استفاده از بتن در سازه‌هاي گوناگوني مانند سدها، نيروگاه‌ها، ساختمان‌ها، پل‌ها و ... معمول است و اين سازه‌ها داراي اهميت زيادي بوده و ترك‌خوردگي و شكست آن‌ها، خسارات مالي و جاني فراوني را ايجاد مي‌كند. با توجه به كاربرد بتن در سازه‌هاي متفاوت و قرارگيري اين سازه‌ها در شرايط جوي و بارگذاري متفاوت، بررسي فرايند شكل‌گيري و گسترش ترك، پيش بيني مسيرهاي احتمالي رشد ترك، پارامترهاي موثر در رشد ترك و مدت زمان لازم براي شكست نهايي، امري ضروري است. با توجه به اهميت موضوع، محققان بسياري از سراسر جهان با روش‌هاي آزمايشگاهي و تحليلي، به بررسي پديده ترك‌خوردگي و شكست در فلزات و بتن، تحت مدهاي مختلف شكست مي‌پردازند، باتوجه به موارد اشاره شده در رابطه با اهميت بررسي ترك در سازه‌هاي بتني و با توجه به خلا‌ء تحقيقات آزمايشگاهي در مورد مقايسه گسترش ترك بين بتن ‌معمولي و خودتراكم، در اين پايان نامه كه به صورت آزمايشگاهي انجام شده، به بررسي گسترش ترك بين اين دو نوع از بتن با استفاده از آزمايش‌هاي خمش سه نقطه‌اي و مدول گسيختگي به صورت نمونه‌هاي مكعب مستطيلي غير مسلح شياردار و بدون شيار و نيز مسلح بدون شيار و نيز آزمايش‌هاي مقاومت فشاري نمونه استوانه‌اي، مقاومت كششي برزيلي و جذب آب حجمي نمونه مكعبي پرداخته شده است. كليدواژه: رشد ترك، مكانيك شكست، بتن خودتراكم، بتن معمولي.