14575

14575

بررسي نقش مراكز دانشگاهي در توسعه منطقه اي (نمونه موردي: دانشگاه علم و صنعت ايران (واحدهاي تهران و بهشهر) و شهرستان بهشهر)

كارشناسي ارشد

برنامه ريزي منطقه اي

تير 1394

تير 1394

دكتر رضا خيرالدين

دكتر شريف مطوف

معماري و شهرسازي

چكيده امروزه نقش دانشگاهها در غالب كشورهاي جهان متحول شده و رسالت دانشگاه به تربيت نيروي انساني ماهر و متخصص محدود نميشود، بلكه دانشگاهها و مؤسسههاي تحقيقاتي، در واقع اميد جوامع تلقي ميشوند و مهم ترين و سازنده ترين نقش را در تحول و پيشرفت جامعه و حل مشكل هاي آن ايفا ميكنند كه با نقش اوليه و سنتي آن كاملاً متفاوت است و امروزه، آموزش عالي، عامل تحرك اجتماعي و اقتصادي و يكي از فاكتورهاي مهم و تاثير گذار بر توسعه جوامع و مناطق، محسوب مي شود. از اينرو در اين پژوهش نقش دانشگاه در توسعه منطقهاي را مورد بررسي قرار داديم. ابتدا بطور كلي نقشي كه دانشگاه در توسعه منطقهاي ميتواند داشته باشد و نحوه تأثيرگذاري آن را تشريح كرديم و سپس بمنظور تشريح بيشتر اين موضوع دانشگاه علم و صنعت ايران (واحد تهران و بهشهر) و شهرستان بهشهر را بعنوان نمونه موردي انتخاب نموده و سه سؤال را مورد بررسي قرار داديم: 1. نقش دانشگاه علم و صنعت ايران (واحد بهشهر) در توسعه منطقه اي شهرستان بهشهر چگونه بوده است؟ 2. رابطه بين دانشگاه علم و صنعت ايران (واحد بهشهر) و توسعه منطقهاي شهرستان بهشهر چگونه است؟ 3. توفيق دانشگاه علم و صنعت ايران در اجراي سياست تمركززدايي از فعاليتهاي دانشگاهي به چه ميزان بوده است؟ روش پژوهش توصيفي-تحليل ميباشد و دادههاي مورد نياز به روش كتابخانهاي جمع آوري شده اند. بمنظور پاسخ به سؤالهاي پژوهش، از روش تحليل عاملي و رگرسيون استفاده شد. نتايج حاصل از تحليل بيانگر اين مطلب هستند كه دانشگاه علم و صنعت نقش مؤثري در توسعه شهرستان بهشهر داشته است و رابطه معناداري بين مؤلفههاي آموزش عالي و توسعهيافتگي شهرستان بهشهر وجود دارد. از طرفي ديگر، نتايج نشان دادند كه دانشگاه علم و صنعت ايران در راستاي اجراي سياست تمركززدايي از مراكز دانشگاهي موفق نبوده است. واژه هاي كليدي: توسعه منطقهاي، آموزش عالي، تمركززدايي، دانشگاه علم و صنعت.