14997

14997

مدلسازي بهره وري نيروي كار ساخت با رويكرد پويايي سيستم

دكتري

مهندسي مديريت ساخت

تير 1394

تير 1394

دكتر خانزادي

عمران

چكيده صنعت ساخت بدون شك يكي از بخش هاي اصلي اقتصاد مي باشد و نقش استراتژيك در تمام كشورهاي توسعه يافته و درحال توسعه دارد. در صنعت ساخت وابستگي متقابل مابين سودآوري و رشد بهره وري وجود دارد. هزينه هاي نيروي كار ساخت عموما 33-50 % كل بودجه پروژه را به خود اختصاص مي دهند. بنابراين بهره وري نيروي كار يكي از مهمترين عوامل موثر بر سودآوري پيمانكاران مي باشد. آنچه يك پديده را قابل پيش بيني ميكند و امكان مدلسازي درست را فراهم مي آورد، شناخت روابط علي-معلولي كنترل كنندة رفتار آن پديده ميباشد. مدلهاي شبيه سازي به صحت مي توانند سيستمهاي دنياي واقعي را در هر سطح از جزئيات نشان دهند و عوامل مؤثر در سطح سيستم و اثر آنها بر بهره وري نيروي كار را صراحتاً بوسيله شبيه سازي مدل كنند. در اين رساله مدل كمي شبيه سازي بهره وري نيروي كار با رويكرد پويايي سيستم، توسعه يافت. سياست هاي مورد توجه در مطالعه موردي انجام شده در اين رساله به سه گروه سياست هاي استخدام، سياست هاي فشار زمانبندي و سياست هاي مرتبط با انگيزش كاركنان، طبقه بندي شده است. در بين سياست هاي مورد توجه در اين تحقيق هيچ يك از سياست ها وجود ندارد كه تمامي پارامترهاي موثركه شامل بهره وري گروه كار، سود پروژه، زمان اتمام پروژه، بيشينه مقدار منفي جريان نقدينگي خالص و ... را بهبود دهد. بنابراين پيمانكار بايد شرايط را در نظر گرفته و بهترين سياست را بر اساس امكانات خود و شرايط محيطي اتخاذ نمايد. بطور مثال سياست پرداخت تشويقي سياست موثر براي بيشينه سود، افزايش انگيزش، افزايش بهره وري گروه كار و كاهش زمان اتمام پروژه مي باشد در حالي كه جريان نقدينگي خالص در هنگام اخذ اين سياست در اكثر مدت پروژه منفي و بيشترين تامين مالي را نيازمند است. واژه‌هاي كليدي: ساخت، مديريت منابع انساني، بهره وري نيروي كار، شبيه سازي، پويايي سيستم.