طراحي وسيله‎ي كمكي براي راه رفتن افراد با محدوديت حركتي يك‎طرفه اندام تحتاني (با تاكيد بر ارتقاء عملكرد محصول)

كارشناسي ارشد

طراحي صنعتي

خرداد ماه 1394

خرداد ماه 1394

دكت رمحسن صفار دزفولي

معماري و شهرسازي

چكيده اين پايان‎نامه به بررسي چگونگي ارتقاء عملكرد وسيله‎ي كمكي براي راه رفتن افراد با محدوديت حركتي يك‎طرفه اندام تحتاني (وكراه ) مي‎پردازد كه به سه مرحله كلي تقسيم مي‎شود و در مرحله اول به بررسي محصولات موجود در بازار پرداخته شده است و در مرحله بعد با به كارگيري اصول طراحي كاربر محور، سعي بر مطالعه و پژوهش بر روي كاربر شده است كه چرخه طراحي از مرحله ارزيابي طرح قبلي شروع شده و با تعريف و تكميل زمينه استفاده و طي كردن مراحل زيادي با ارزيابي، تكميل و تغيير طرح، متناسب با نيازهاي كاربر به پايان مي‎رسد. درمرحله سوم با به كارگرفتن طراحي ساخت محور، ابتدا كاركرد فني طرح با توجه به ساختار در نظر گرفته شده براي كاهش فشار وارد بر بدن مورد بررسي قرار گرفت با تغيير ساختار محصول نسبت به نمونه‎هاي موجود گروه‎بندي ساختماني طرح مشخص شده است. سپس طراحي مونتاژ محصول با سه رويكرد مونتاژ، تعمير و نگهداري، و استتيكي انجام شده است. در ادامه جداول فرآيند مونتاژ(OPC) ، مواد و روشهاي ساخت قطعات(BOM) ، و نقشه‎هاي طرح گنجانده شده است. يافته‎هاي پژوهش، ارايه شده در قالب بازطراحي عصا، به منظور تاييد و معتبرسازي، با شبيه‎سازي تست‎هاي استاندارد با استفاده از مدل سه‎بعدي تهيه شده در نرم افزار SolidWorks توسط نرم‎افزار تحليل المان محدود Adams ، مورد بررسي و تحليل قرار گرفت. نتايج حاصله از اين بخش تشخيص ضعف‎هاي عملكرد فني، در اصلاحات نهايي طراحي به كار گرفته شد. به موازات تحليل المان محدود بازطراحي ارايه شده، يك نمونه موجود موفق (PMG) نيز مورد تحليل المان محدود قرار گرفت. مقايسه يافته‎هاي تحليل المان محدود نمونه موجود و طراحي جديد، صحت فرضيه اولويت ساختار در پاسخگويي به نياز را تاييد مي‎كند. تاييد صحت فرضيه، الگوي ساختار- فرم- متريال را در روندهاي ارتقا ايمني با تمركز بر استهلاك انرژي از طريق فرآيند مكانيكي، به عنوان چارچوبي كارآمد توصيه مي‎كند. واژه‌هاي كليدي: وسيله كمكي، محدوديت حركتي اندام تهتاني، عصا، ، راه رفتن