شماره ركورد
15300
شماره راهنما(اين فيلد مربوط به كارشناس ميباشد لطفا آن را خالي بگذاريد)
15300
پديد آورنده
مريم كريمي شمس آبادي
عنوان
ساخت چسب هاي حساس به فشار نانو كامپوزيتي برپايه¬ كوپليمراكريلات/ كريستال سلولز به روش پليمريزاسيون ميني¬امولسيوني
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
رشته تحصيلي
شيمي
سال تحصيل
آذر ماه 1394
تاريخ دفاع
آذر ماه 1394
استاد راهنما
دكتر محمدرضا مقبلي
چكيده
چكيده
در اين پژوهش، چسب¬هاي حساس به فشار كوپليمر اكريلاتي/نانوبلور سلولز به روش پليمريزاسيون ميني امولسيوني تهيه شد. ابتدا نانوبلورهاي سلولز (CNCs) در پنج دماي 42، 45، 48، 51 و °C 54 از طريق هيدروليز اسيدي ميكروبلور سلولز (MCC) تهيه گرديد. به منظور تعيين ريخت¬شناسي و تعيين خواص نانوبلورهاي تهيه شده از طيف سنجي تبديل فوريه (FTIR)، پراش اشعه ايكس (XRD) و ميكروسكوپ¬هاي نيروي اتمي (AFM) و الكتروني روبشي نشر ميدان (FE-SEM) استفاده گرديد. نتايج به دست آمده نشان داد كه دماي هيدروليز °C45 مناسب¬ترين دما براي توليد نانوبلور با هندسه مورد نظر است. در اين دما نانوبلورهايي با متوسط طول، پهنا و ضخامت به ترتيب برابر 206، 65 و 9/3 نانومتر حاصل گرديد. در ادامه، كوپليمرهاي چسبي با نسبت¬هاي وزني بوتيل اكريلات به 2-اتيل هگزيل اكريلات (2-EHA/n-BUA) برابر 100/0، 67/33، 50/50، 33/67 و 0/100 تهيه شدند. با استفاده از آزمون¬هاي چسبندگي مشاهده شد كه كوپليمر حاوي wt% 67 n-BUA زمينه مناسبي براي توليد چسب حساس به فشار نانوكامپوزيتي است. در ادامه، نانوكامپوزيت¬هاي حاوي مقادير wt%5-0 نانوبلور سلولز تهيه شد و به منظور شناسايي ساختار نمونه¬هاي تهيه شده آزمون¬هاي كروماتوگرافي ژل تراوايي (GPC)، آناليز ديناميكي- مكانيكي (DMTA)، پراش نور ديناميكي (DLS) و نيز آزمون¬هاي تعيين عملكرد چسبندگي مورد استفاده قرار گرفت. نتايج آزمون¬هاي انجام شده نشان داد كه با افزودن 1 و wt%2 نانوذره به كوپليمر، كسر ژل، متوسط وزن مولكولي، چگالي گره¬خوردگي¬ ( ) و به دنبال آن استحكام برشي و استحكام پوستگي اندكي كاهش داشته است. در مقابل، با افزودن مقادير بالاتري از نانوسلولز (wt% 4)، وزن مولكولي، مدول ذخيره، بالا رفته و در پي آن استحكام برشي و استحكام پوستگي به ترتيب 518 و 177درصد افزايش نشان داده است. در نهايت، به¬منظور بررسي تاثير عامل جفت¬كننده متاكريلوكسي پروپيل تري متوكسي سيلان (MPS)، بر خواص چسب¬هاي حساس به فشار، مقادير 01/0، 1/0 و wt%1 از MPS به نانوكامپوزيت¬هاي حاوي wt%5-0 نانوبلور سلولز اضافه گرديد. جهت بررسي نقش MPS، از طيف FTIR استفاده شد. نتايج نشان داد كسر ژل و استحكام برشي با افزايش ميزان MPS به علت تشكيل ساختار پلي سيلوكساني قوي به صورت كاملا چشم¬گيري افزايش يافته است و استحكام پوستگي و نيز ميزان چسبناكي به¬ دليل تضعيف جريان¬پذيري آميزه نانو كامپوزيتي و عدم تماس كافي با سطح، تا حدودي كاهش يافت.
واژههاي كليدي: نانوبلور