15799

15799

شناسايي حالت چهره با استفاده از الگوهاي دودويي محلي و ويژگي‌هاي هندسي چهره

كارشناسي ارشد

الكترونيك

بهمن 1394

بهمن 1394

دكتر احمد آيت اللهي

برق

چكيده چهره يك عضو بدن با ساختار پيچيده مي‌ باشد كه امروزه توجه بسياري از محققين در علوم مختلف مانند پزشكي، روانشناسي، هنر و كامپيوتر را به خود جلب كرده است. در سال‌هاي اخير يكي از زمينه‌هاي فعال پردازش تصوير ، تشخيص حالت‌هاي چهره بوده است . شش حالت اصلي چهره كه اغلب براي تشخيص در نظر گرفته مي‌شوند ، عبارت‌اند از : خوشحالي، ناراحتي ، خشم ، تعجب ، ترس و تنفر. در حال حاضر تشخيص حالت‌هاي چهره كاربردهاي فراواني پيدا كرده است كه ازجمله آن‌ها مي‌توان ارتباط انسان با كامپيوتر را مثال زد. با استفاده از اين روش، يك ارتباط به‌اصطلاح قلبي ميان انسان و كامپيوتر قابل‌تصور است. روبات‌هايي كه داراي احساس هستند و با خوشحالي شما خوشحال و با ناراحتي شما ناراحت مي‌گردند، مي‌تواند مثالي از اين نمونه باشد. كليه روش‌هاي تحليل و شناسايي حالت چهره را مي‌توان به دو حوزه تحليل تصاوير ايستا و تحليل تصاوير پويا (تصاوير ويدئويي) تقسيم نمود. در تحليل تصاوير تك فريم، سعي در شناسايي حالت چهره با توجه به ويژگي‌هاي مختلف در يك تصوير مي‌شود؛ اما در روش‌هاي پويا، حالت چهره با توجه به ويژگي‌هاي تصاوير دنباله و تغييرات آن‌ها در طول دنباله تعيين مي‌شود. مطالعات روانشناسي نشان مي دهد كه حالت چهره با استفاده از تصاوير پويا با دقت بيشتري نسبت به تصاوير ايستا مشخص مي شود. به همين دليل ما نيز در اين پايان نامه از دنباله پوياي تصاوير براي شناسايي حالت چهره استفاده كرده ايم. با توجه به اينكه استفاده از تمام تصاوير مربوط به يك دنباله تصوير هزينه محاسباتي و زماني را بالا ميبرد، تنها از ويژگي هاي هندسي مربوط به اولين و اخرين فريم از دنباله تصاوير و همچنين الگوهاي دودويي محلي مربوط به آخرين فريم استفاده مي كنيم. در اين راستا دو روش براي انجام اين كار در قسمت هاي بعدي معرفي خواهد شد. واژه‌هاي كليدي: تشخيص چهره، تشخيص حالت چهره، تصاوير ايستا، تصاوير ويدئويي.