17302

17302

تدوين چارچوب برنامه ريزي سازگار با اقليم در مناطق شهري با تأكيد بر رويكرد بومگرايي (نمونه مورد مطالعه: منطقه 22 كلانشهر تهران)

كارشناسي ارشد

برنامه ريزي شهري و منطقه اي

شهريورماه 1395

دكتر عبدالهادي دانشپور

معماري و شهرسازي

انسان همواره در شرايط جغرافيايي متفاوت، مأوا و منزل خود را هماهنگ با طبيعت ايجاد كرده است. در سده¬هاي اخير، با توسعه صنعت و فناوري و به دنبال آن استفاده نامعقول از اراضي و توان¬هاي محيط، توسعه-اي ناپايدار رخ داده است. توسعة كالبدي بي‌رويه و فاقد برنامه¬ريزي موجب تخريب محيط طبيعي پيرامون شهر، ناسازگاري بافت شهري با اقليم آن و يكساني الگوهاي ساخت شهري شده است. در پي توسعه¬هاي ناهمگون، تقاضا براي توسعه پايدار شهري و به‌طور خاص شهرهاي سازگار با اقليم (اكولوژيك) افزايش‌يافته و لزوم پرداختن به بعد زيست‌محيطي توسعه، بيش از پيش احساس مي¬گردد. در نتيجه هدف كلان پژوهش حاضر، دستيابي به اصولي است كه ساخت و الگوي بافت بومي شهرها را به همراه داشته باشد و موجب توسعه همساز با اقليم شهرها وكاهش روند همساني شهرها گردد. در بين مناطق شهري تهران، منطقه 22 به منزله ورودي غرب تهران، گستردگي و برخورداري از توان¬هاي اكولوژيكي بالا و همچنين توسعه روزافزون و شتابان اين منطقه، نيازمند ارزيابي و بررسي موشكافانه بويژه در بعد زيست¬محيطي مي¬باشد. مسئله اصلي پژوهش اين است كه تا چه ميزان بافت و ساختارشهري منطقه 22 با اقليم خود همخواني و سازگاري دارد؟ روش تحقيق پژوهش حاضر توصيفي و تحليلي و به لحاظ ماهيت كاربردي بوده است. با استفاده از روش كتابخانه¬اي و اسنادي و مشاهدات ميداني به شناخت عوامل اقليمي مؤثر در برنامه¬ريزي شهرهاي اكولوژيك مبادرت ورزيده و آن¬ها را با استفاده از نرم¬افزار GIS و شيوه ارزيابي توان اكولوژيك مورد ارزيابي قرار داده و نتايج حاصل به¬صورت نقشه ارائه گرديده¬اند. پس از تلفيق تمامي عوامل اقليمي مؤثر در نقشه¬اي واحد، عرصه¬هاي مناسب توسعه به لحاظ اكولوژيكي استخراج گشته و براي دستيابي به يك توسعه اكولوژيك و بوم¬آورد در منطقه، پس از اولويت¬دهي به راهبردها و اصول منتج از امكانات و محدوديت¬هاي منطقه طبق روش برنامه¬ريزي كمي راهبردي (QSPM)، سياست¬هاي بومي منطقه مورد نگارش قرار گرفته است. به طور كلي با پژوهش صورت گرفته، مي ¬توان اذعان داشت، توسعه منطقه 22 شهر تهران، به لحاظ همسازي با توان محيطي قابل قبول و به لحاظ كالبدي همساز نمي¬باشد.

1396/03/06

1/1/1900 12:00:00 AM

The man has always created their home in harmony with nature in different geographical circumstances. In recent centuries, by the development of industry and irrational use of land and technology, unsustainable development has occurred. Excessive physical development without planning has caused the destruction of the natural environment around cities, incompatibility with the climate and the urban structure and the same urban construction patterns. In the wake of heterogeneous developments, the demand for sustainable urban development, particularly in the ecological cities increased and the need to considering the environmental dimension of development is more crucial than ever. So the main result of this study is to achieve principles for construction and vernacular pattern of cities to develop ecological cities and reduce their similarity. Among the urban areas of Tehran, region 22 as the West Entrance, by its extent and having high ecological potencies and the rapid development of the region, needs assessment and scrutiny especially on the environmental dimension. The subject matter of this research is to assessment the compatibility extent of the urban structure of region 22 with its climate? The research method of this study is descriptive and analytic, and it is a practical study. By the library and documentary methods and field observations, the climate factors affecting the ecological urban planning has been investigated, and the results are presented as a map by Using GIS software and the ecological potential assessed Technique. After the integration of climate factors in one map, the suitable areas for ecological development are extracted and after prioritizing the strategies and principles resulting from the possibilities and limitations of the region according to Quantitative Strategic Planning Matrix (QSPM) to achieve an ecological development in the area, the vernacular policies are written. In general, it can be acknowledged that the development of Tehran's region 22 is acceptable regarding compatibility with ecological potencies and not acceptable regarding physical harmony.