چكيده در طراحي محله‌ها و ارتقاي كيفيت آن‌ها، يكي از مهم‌ترين عواملي كه مي‌تواند منجر به شكست و يا پيروزي طرح‌ها گردد، ساكنين و استفاده‌كنندگان از آن محله هستند. از اين‌رو توجه به نيازها، خواسته‌ها و مسائل آن‌ها، واجد اهميت است. در صورت ايجاد امكاني براي مشاركت شهروندان در فرآيند ايجاد طرح‌ها، زمينه ارتقاي كيفيت‌هاي محيطي فراهم مي‌آيد و منجر به شروع فرآيندي مي‌گردد كه از آن به‌عنوان فرآيند مكان سازي نام‌برده مي‌شود و همه افراد در ارتقاي كيفيت مكان مشاركت دارند. هدف اين پژوهش بررسي تأثير مشاركت‏هاي مردمي در جهت مكان‏سازي بوده و در اين راستا در بخش مباني آن ديدگاه‏هاي مختلف مورد مطالعه و بررسي قرار مي‏گيرند تا بتوان به معيارهايي در اين حوزه دست‌يافت. روش پژوهش توصيفي-تحليلي است. در بخش مباني نظري با بهره‏گيري از روش اسنادي به بررسي منابع و مطالبي كه در ارتباط با مكان‏سازي و مشاركت مردم محلي مستند شده‏اند، پرداخته خواهد شد. براي رسيدن به اين هدف از ابزارهاي مختلفي مانند كتاب، مقاله، عكس، رايانه و مصاحبه استفاده‌شده است. همچنين از تكنيك "مكان‏سنجي" به‌عنوان تكنيك اصلي بهره گرفته مي‏شود كه در كنار مشاهده ميداني و تكميل پرسشنامه توسط افراد مرتبط با محله و روش‎ تركيبي SWOT و AHP به تحليل بهتر وضعيت نمونه موردمطالعه كمك مي‏كند. در اين فرآيند محله خاك سفيد، واقع در منطقه 4 شهر تهران، به‌عنوان محدوده مطالعاتي انتخاب‌شده و ماحصل مطالعات به‌صورت الگوي طراحي براي بخشي از محله ارائه مي‏شود. درنهايت، با توجه به اطلاعات به‌دست‌آمده و تحليل آن‌ها به ارائه راهكارهايي در خصوص موضوع بحث پرداخته شده و در انتها طرحي براي ارتقاي كيفيت‌هاي محيطي در طي فرآيند مكان سازي با بهره‌گيري از مشاركت مردم و ترغيب آن‌ها به حفظ و نگهداري از فضا و افزايش حس تعلق آن‌ها نسبت به محيط، ارائه شده است. واژگان كليدي: مكان‏سازي، مشاركت مردمي، اجتماعات محلي، تكنيك مكان‏سنجي، محله خاك سفيد تهران.