18899

۱۸۸۹۹

طراحي و برنامه‌ريزي سطوح ميان دستي و پايين‌دستي زنجيره تأمين نفت با در نظر گرفتن ملاحظات توسعه پايدار (مطالعه موردي : پالايش و پخش فرآورده‌هاي نفتي ايران)

كارشناسي ‌ارشد

لجستيك و زنجيره تأمين

اسفندماه ۱۳۹۶

دكتر هادي صاحبي

دكتر جلال عشايري

صنايع

صنعت نفت يكي از بزرگ‌ترين صنايع جهان و به‌ويژه ايران است كه به دليل اهميت راهبردي خود نقش تعيين‌كننده‌اي در معاملات اقتصادي و سياسي جهان دارد. در سال‌هاي اخير اين صنعت بزرگ به‌شدت تحت تأثير ناپايداري‌ها، ناآرامي‌هاي سياسي و نوسانات قيمتي ناگهاني بوده است. ازاين‌رو توجه به بهينه‌سازي زنجيره تأمين نفت بسيار موردتوجه محققان قرارگرفته است. از طرفي با توجه به الزامات زيست‌محيطي و سهيم بودن آحاد جامعه در گسترش اين صنعت لازم است برنامه‌ريزي‌هاي توسعه‌اي آن، با در نظر گرفتن ملاحظات زيست‌محيطي و اجتماعي صورت پذيرد. به همين جهت، در اين تحقيق سعي شده تا با ارائه يك مدل برنامه‌ريزي رياضي، تسهيلات حاضر در شبكه سطوح ميان دستي و پايين‌دستي زنجيره تأمين نفت به نحوي طراحي و برنامه‌ريزي شود كه ضمن توجه به ‌صرفه‌جويي هزينه‌ها، اثرات مخرب زيست‌محيطي ناشي از فعاليت تسهيلات كاهش يافته و همچنين شاخص‌هاي اجتماعي بهبود يابند. در ادامه با در نظر گرفتن دو ملاحظه جديد براي مسئله، مدل يادشده در دو گام توسعه يافته است كه در گام اول امكان تأمين خوراك خارجي يكي از تسهيلات سطوح ميان دستي مورد توجه قرارگرفته و در گام دوم، بحث اختلال در عرضه تأمين‌كنندگان خارجي در مدل‌سازي لحاظ شده است. براي حل اين مدل چندهدفه نيز از روش اپسيلون محدوديت استفاده شده است. در مطالعه موردي اين تحقيق كوشش شده است تا با مراجعه به اطلاعات و داده‌هاي واقعي حوزه نفت، شبكه زنجيره تامين نفت ايران در سطوح ميان دستي و پايين دستي به گونه اي طراحي و برنامه ريزي شود كه علاوه بر صرفه جويي در هزينه ها، نگاه ويژه اي به مقوله اشتغال زايي با عنايت به ضريب بيكاري مناطق داشته باشد. همچنين در بُعد اجتماعي نيز، ميزان آلاينده هاي منتشره از تسهيلات در سطحي كنترل شود كه سقف مجاز انتشار آلاينده ها در نواحي مختلف نقض نشود. واژه‌هاي كليدي: زنجيره تأمين نفت، برنامه‌ريزي رياضي چندهدفه، پايداري، اختلال، روش اپسيلون محدوديت

1397/03/08

3/20/2019 12:00:00 AM