19001

۱۹۰۰۱

ساخت و بررسي خواص مكانيكي داربست هيدروكسي آپاتيت-كيتوسان به روش چاپگر سه بعدي

كارشناسي ارشد

مهندسي مواد - سراميك

۱۳۹۴-۱۳۹۷

۳ ارديبهشت ۱۳۹۷

دكتر جوادپور-دكتر رضايي

دكتر غفاري

مواد و متالورژي

از ميان روش هاي موجود چاپگر سه بعدي براي ساخت داربست هاي مهندسي بافت ، روش اكستروژن از روش هاي پيشرفته بوده و به علت توانايي استفاده از زيست مواد مختلف، امكان ساخت داربست ها ي سازگار با محيط سلول ها و امكان كنترل دقيق تركيب و تخلخل ها مي باشد. هيدروكسي آپاتيت به علت شباهت تركيب شميايي و بلوري به فاز معدني استخوان، زيست سازگاري عالي و استخوان سازي بالا، به عنوان ماده اي براي ساخت داربست قابل توجه است. از طرفي استفاده از كيتوسان همراه با هيدروكسي آپاتيت به صورت كامپوزيت، با توجه به خواص بيولوژيكي كيتوسان، منجر به ايجاد تركيب كامپوزيتي مطلوب مي شود. از اين رو در اين پژوهش، براي ساخت داربست با استفاده از روش چاپگر سه بعدي از ماده ي كامپوزيتي هيدروكسي آپاتيت-كيتوسان( نسبت وزني هيدروكسي آپاتيت به كيتوسان، 66 به 34 و 60 به 40) استفاده شد. خمير مورد نظر براي چاپ با اختلاط هيدروكسي آپاتيت و كيتوسان و گليسرول( به عنوان كراس لينك كننده ي كيتوسان) تهيه شد. متغيرهاي خمير و متغيرهاي دستگاه چاپگر سه بعدي براي رسيدن به خمير مناسب براي چاپ، با آزمون و خطا بهينه سازي شد. آناليزهاي XRD، SEM-EDS، FT-IR و آزمون فشار بر روي نمونه هاي ساخته شده، انجام شد. در طيف XRD داربست كيتوسان-هيدروكسي آپاتيت ساخته شده به روش چاپگر سه بعدي، در حدود 2θبرابر با 30 درجه پيك مربوط به هيدروكسي آپاتيت و 2θ،حدود 10 درجه پيك پهن مربوط به فاز نيمه كريستالين كيتوسان ديده شد. با بررسي طيف هاي FT-IR مربوط به كيتوسان و كيتوسان- هيدروكسي آپاتيت مشخص شد كه ناحيه ي O-H و N-H (در محدوده ي 3446 cm-1 به 3344 cm-1 ) تغيير پيدا كرده و شدت پيك ها نيز تغيير كرده است و هيچ گونه پيك جديدي مشاهده نشد. كيتوسان و گلسيرول و هيدروكسي آپاتيت با پيوند فيزيكي هيدروژني و نه پيوند شيماييي، به هم متصل شدند. داربست با بيشترين درصد تخلخل حدود 90 درصد و اندازه ي ميانگين تخلخل 318.53 µm، مدول يانگ در 15 درصد كرنش، 2.65 MPa و استحكام فشاري در 15 درصد كرنش، 0,374 MPa، تهيه شد.

1397/04/03

6/23/2018 12:00:00 AM

Among the existing three-dimensional printers for constructing engineering scaffolds, the extrusion technique is an advanced technique and due to the ability to use different biomaterials, it is possible to construct scaffolds that are compatible with the cell's environment and allow for accurate control of the composition and porosity is. Hydroxyapatite is noteworthy as a material for the construction of scaffolds due to the similarity of cementitious and crystalline compounds to bone mineralization, excellent biocompatibility and high bone formation. On the other hand, the use of chitosan with composite hydroxyapatite, due to the biological properties of chitosan, leads to the desired composite composition. Hence, in this research, using a 3D printer method of hydroxyapatite-chitosan composite material (weight ratio of hydroxyapatite to chitosan, 66 to 34 and 60 to 40) was used to construct the scaffold. The paste was prepared for printing by mixing hydroxyapatite, chitosan and glycerol (as crosslinking chitosan). Dough variables and variables of the 3D printer were optimized for testing the correct paste for printing. XRD, SEM-EDS, FT-IR and pressure tests were performed on the samples. In the XRD spectra, the chitosan-hydroxyapatite scaffold made by a three-dimensional printer, about 2θ equal to 30 degrees peak-peak for hydroxyapatite and 2θ, was found to be about 10 degrees peak-length for the semi-crystalline chitosan phase. By examining the FT-IR spectra of chitosan and chitosan-hydroxyapatite, it was found that OH and NH regions (within the range of 3446 cm-1 to 3344 cm-1) changed, and the intensity of the peaks was changed, and none No new courier type found. Chitosan and Glycerol and Hydroxyapatite were bonded together with a physical hydrogen bond rather than a chemical bond. The scaffold with the highest porosity was about 90% and the mean porosity was 318.53 μm, the Young's modulus was 15% strain, 2.65 MPa, and compressive strength at 15% strain, 0.374 MPa.