1962

1962

تأثير روش‌هاي مختلف عمل‌آوري بر روي خواص رويه‌هاي بتني خودمتراكم

كارشناسي ارشد

مهندسي و مديريت ساخت

بهمن ماه 1394

بهمن ماه 1394

دكتر پرويز قدوسي

دكتر علي اكبر شيرزادي جاويد

عمران

چكيده امروزه، استفاده از بتن با توانمنديهاي بالا در تمام ساخت و سازهاي بتني به ويژه رويه هاي بتني بسيار مورد توجه است. بتن خودتراكم نيز يكي از زير شاخه هاي بتن توانمند است كه مي تواند تحت اثر وزن خود جريان يابد. بنابراين بايد تمهيداتي براي افزايش عملكرد اين بتن ها در نظر گرفته شود. كه در اين رابطه نقش عملآوري به عنوان يكي از عوامل مؤثر بر خواص مكانيكي و دوام مورد توجه مي‌باشد. حفظ رطوبت و دماي مناسب در طول يك دوره‌ي زماني، براي ادامه‌ي هيدراتاسيون سيمان بسيار مهم و حياتي مي باشد. با اين وجود در اكثر پروژه‌هاي واقعي، عمل‌آوري قبل از اتمام مدت در نظر گرفته شده، متوقف مي‌گردد. در اين تحقيق به تأثير روش‌هاي مختلف عمل‌آوري، در دو مدت 3 و 10 روزه، پرداخته شده است. به همين منظور 5 نوع طرح مخلوط ساخته شد كه، 4 نوع آن بتن خودتراكم و يكي از آن‌ها بتن معمولي مي باشد. هم چنين در كل طرح‌ها، مقدار مواد سيماني و نسبت آب به مواد سيماني ثابت و به ترتيب برابر با 450 كيلوگرم بر متر مكعب و 45/0 در نظر گرفته شده است. از افزودني‌هاي معدني مانند ميكروسيليس و متاكائولين نيز استفاده شده است. تمامي طرح مخلوط‌ها تحت 5 روش عمل‌آوري شامل عمل‌آوري در آب، عمل‌آوري با گوني خيس، عمل‌آوري با پلاستيك، عمل‌آوري با تركيبات شيميايي و بدون عمل آوري و سپس در سنين 28 و 90 روزه مورد آزمايش‌هاي مقاومت فشاري، خمشي، جذب حجمي اوليه و مقاومت الكتريكي قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه با افزايش مدت زمان عمل آوري از 3 روز به 10 روز، در تمامي طرح‌ها و بدون در نظر گرفتن شرايط عمل‌آوري، خواص مكانيكي و دوام در هر دوسن مورد آزمايش، بهبود يافته است. هم چنين نتايج نشان داد كمترين ميزان اختلاف در شاخص‌هاي مورد آزمايش را نسبت به روش عمل‌آوري در آب، روش عمل‌آوري با گوني خيس به خود اختصاص داد، و در نهايت نمونه‌هايي كه در شرايط بدون عمل‌آوري قرار گرفته بودند، بدترين نتايج را به خود اختصاص دادند. واژه‌هاي كليدي:رويه‌هاي بتني ،بتن خودتراكم ، عمل آوري