شماره ركورد
21701
شماره راهنما(اين فيلد مربوط به كارشناس ميباشد لطفا آن را خالي بگذاريد)
21701
پديد آورنده
گلريز حميدي
عنوان
طراحي مجموعه آتليه هاي معماري دانشگاه علم و صنعت ايران بر اساس فواصل بين فردي دانشجويان
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
رشته تحصيلي
معماري
سال تحصيل
1395
تاريخ دفاع
1398/8/29
استاد راهنما
دكتر عباس تركاشوند - دكتر محسن فيضي
دانشكده
معماري و شهرسازي
چكيده
فواصل بين فردي به عنوان متغير كمي در تنظيم روابط بين فردي شناخته شده است، انسانها بر اساس معيار هاي گوناگوني چون عوامل محيطي، اجتماعي، فرهنگي و فردي فاصلهاي را نسبت به يكديگر رعايت ميكنند و بر اين اساس از فضاها و يا مبلمان استفاده ميكنند. اين در حالي است كه با وجود پژوهشهاي پرشماري كه در رابطه با فاصلهي ميانفردي انجام گرفته، تعداد محدودي از آنها به بررسي فاصلهي ميانفردي در هنگام انجام فعاليت جمعي، يا به تعبيري ديگر، فواصل بين چندفردي پرداخته است. بنابراين، خلا پژوهشي در رابطه با فواصل بين افراد يك گروه در حين انجام فعاليت مشخص، احساس ميشود. به نظر ميرسد كه فواصل ميانفردي، تاثير به سزايي در ابعاد و اندازههاي معماري دارند و دانستن مقادير اين فواصل، ميتواند بر ابعاد فضا تاثيرگذار باشد. به همين علت، به نظر ميرسد انجام پيمايشي ميداني كه امكان مشاهده و اندازهگيري اين فواصل و رصد رفتاري افراد را ممكن ميسازد ميتواند به يافتن راه حلهايي در خصوص پيدا كردن فواصل بين افراد و تاثير آن در طراحي فضاي داخلي و دستيابي به برنامهي فيزيكي مختص به فعاليت، كمك كننده باشد. در اين پژوهش، ابتدا به مطالعه درمورد پيشينه پژوهش و بررسي نظريه و تحقيق هاي موجود در زمينه فواصل بين فردي در ارتباط با فرد، متغيرهاي موثر بر فواصل بين فردي و همچنين پژوهش درمورد تاثير گروه بر عملكرد افراد پرداخته شد. نهايتا مطالعات انجام گرفته، منجر به يافتن مدل نظري براي شكل دادن به پايه نظري پژوهش و درك خلا پژوهشي، در اين رابطه شد. بر اساس بررسيهايي كه هال و ديگر پژوهشگران در اين حوزه انجام داده اند معيارهاي براي تشخيص فواصل بين دو فرد به دست آمده است، اما نگارنده اطلاعات محدودي در مورد تاثير گروه و تاثير انجام فعاليت جمعي بر اين فواصل و نتايجي كمي، كه با استناد به آنها، قادر به طراحي فضا باشيم، يافت. در نهايت بر اساس مدل نظري، به بازشناسي فعاليت هايي پرداختيم، كه بتوانيم حدس بزنيم كه ممكن است، اين فعاليت ها بر فواصل چند فردي تاثيرگذار باشد و بر همين اساس روش ميداني ترتيب داده شد كه بتوانيم فرضيه خود را مورد آزمون قرار دهيم. اين آزمايش در دانشگاه علم و صنعت ايران برگزار گرديد و آزمودني ها از ميان دانشجويان دانشكده معماري پايه كارشناسي، در 4 دسته، با توجه به سال ورود به دانشكده انتخاب گرديد، سپس مشاهدات به كمك الگوريتمهاي بينايي ماشين تحليل شد سپس با تحليل آماري كه صورت گرفت به توجيه فرضيه و اثبات آن پرداخته شد و در نهايت بر اساس نتايج به دست آمده براي طراحي فضا(در اين پژوهش آتليه) پيشنهاد گرديد. بر اين اساس در نهايت سرانه هر فرد به طور متوسط براي آتليهها در حالت مطلوب 2.73 متر مربع به دست آمد. همچنين ميتوان براي فضاي مورد نياز براي كار گروهي يك گروه 4 نفره 5.26 متر مربع ميباشد.
تاريخ ورود اطلاعات
1398/11/14
عنوان به انگليسي
Designing the bachelor architecture studios of Iran University of Science and Technology based on interpersonal distance
تاريخ بهره برداري
11/19/2020 12:00:00 AM
دانشجوي وارد كننده اطلاعات
گلريز حميدي
چكيده به لاتين
Interpersonal distances, as the metric measure between two individuals, have been identified as a quantitative variable in the regulation of interpersonal relationships, the distance which people consider towards one another, which depends on environmental, social, cultural, and individual factors, and thus the way using spaces or furniture is the result. However, despite the extensive research on Interpersonal distance between two participants, a limited number of them have examined interpersonal distance among more than two people or during group activities. Therefore, a research gap exists about Interpersonal distance among groups or gathering members participating in a specific activity. Interpersonal distances appear to have a significant influence on architectural dimensions of space and design, and knowing the dimensions of these distances can affect the magnitude of space and the furniture layouts. For this reason, it seems that conducting a field survey that enables measuring these distances and observing the behavior of individuals can provide solutions to find the distances between group members and their impact on interior space design. In this project, we first studied the previous researches on interpersonal distances, variables affecting them and the effect of group membership on the performance of individuals. Finally, these findings have led to a theoretical model in order to establish the theoretical basis of this study. According to Hall(1966) and other researchers in this field, Models have been established for measuring the distance between two individuals, but the author has found limited information on the influence of group and the effect of group activity on quantitative results of these dimensions, which could lead us to new design strategies. Finally, based on the theoretical model, we designed activities that helped us understand and examine the effect of these activities on the interpersonal distance among group participants. Based on the field research method, we were able to test our hypothesis. The experiment was held at Iran University of Science and Technology. The subjects were selected from undergraduate students of the Faculty of Architecture, categorized in four groups according to their college entry year. Then, the observations results transferred to raw data using machine vision algorithms which were statistically analyzed. Based on our findings, in order to design an atelier, the recommended average space per capital and the space required for a group of 4 are optimally 2.73 and 5.26 square meters, respectively. Finally, the results lead to design an atelier.