23387

معماري تغيير - توسعه‌ي چارچوب نظري بازطراحي معماري داخلي در استفاده مجدد از بناهاي واجد ارزش

دكتري

مهندسي معماري

ورودي 1399

99/11/19

دكتر محسن فيضي - دكتر عليرضا عيني فر

-

معماري و شهرسازي

در دهه هاي اخير تلاش براي تداوم حيات ساختارهاي موجودي كه فعاليتي متناسب با ارزش هايشان در آنها جاري نيست، اهميت فزاينده اي يافته است. تخريب بناهاي موجود آسيبي براي زيست‌بوم محسوب مي‌شود و در تضاد با حفظ هويت محلي است. اگر بنا واجد ارزش‌هاي فرهنگي باشد، اين موضوع حساسيتي دوچندان مي‌يابد. هدف اين پژوهش اين است كه دريابد بازطراحي معماري داخلي چگونه مي‌تواند ارزش‌هاي بنا را طي استفاده مجدد حفظ كرده و توسعه بدهد. بناهايي كه اثر قابل احيا شناخته شده باشند، موضوع اين بحث هستند و بناهاي نفيس تاريخي كه عموماً بايد براي پژوهش و معرفي در نظر گرفته شوند، در محدوده‌ي اين پژوهش نيستند. رويكرد معماري داخلي در اين پژوهش، منعكس كننده دو مفهوم است: از آنجايي كه اين واژه به اجزاي تشكيل دهنده‌ي درون بنا اشاره ‌مي‌نمايد، منعكس كننده فيزيك درون است و از طرف ديگر نشان‌دهنده فضاي داخلي به عنوان طبيعت دروني و روح ساختمان است كه مهم ترين منبع الهام در فرايند بازطراحي براي استفاده مجدد است. تغيير در گذر زمان بخشي جدايي‌ناپذير از يك بناي واجد ارزش به عنوان ميراث است و مديريت تغيير در فرآيند بازطراحي استفاده مجدد، مهم‌ترين ركني است كه بايد مورد توجه قرار گيرد. مديريت تغيير در بازطراحي معماري داخلي يك بناي واجد ارزش، در پي حفظ و ارتقاي ارزش‌هاي اثر براي استفاده نسل حاضر و انتقال آن به نسل‌هاي آتي است. رويكرد اين پژوهش كيفي و راهبرد آن استدلال منطقي است. در گام اول چهار اولويت اصلي شامل كاركرد فضاي ميزبان، برنامه‌ريزي براي فعاليت ميهمان، روش‌هاي متاثر از الزامات فني، و راهبردهاي طراحي‌محور، در ادبيات استفاده مجدد منطبق در معماري داخلي استخراج شد. براساس تحليل اين چهار اولويت نظري، كاستي‌هاي مهم در نظريه‌هاي‌ استفاده مجدد منطبق از بناهاي واجد ارزش در انطباق با ماتريس منشور نارا با مصاحبه‌هاي نيمه ساختاريافته با متخصصين، تبيين شد. اين اولويت‌ها نافي يكديگر نبوده و مكمل هم هستند؛ ولي زماني كه هر كدام وزن بيشتري مي‌گيرد، موجب كاستي‌هايي مي‌شود. از مهم‌ترين كاستي‌هاي نظري مي‌توان به نگاه غالب كالبدي و ناديده انگاشتن ارزش‌هاي ناملموس و ارزش‌هاي نرم، كم توجهي به معنا و ويژگي‌هاي فعاليت پيشين بنا، فقدان مطالعات ميان‌‌رشته‌اي، و عدم اولويت‌‌بندي متناسب با ارزش‌هاي بنا اشاره كرد، كه استفاده مجدد منطبق را از نيل به هدف حفاظت دور مي‌كند. اولين قدم در مسير بازطراحي معماري داخلي، بازشناخت ارزش‌هاست. ارزيابي استفاده مجدد خانه‌هاي تاريخي كاشان به عنوان هتل، نشان داد كه كم‌توجهي به مرحله‌ي بازشناخت ارزش‌ها، عليرغم صرف زمان و هزينه زياد براي بازطراحي موجب از دست رفتن بخشي از ارزش‌ها مي‌شود. تصور رايج حاكي از حساسيت در مورد ميزان مداخله است، در حالي كه بررسي نمونه‌هاي موردي نشان داد، چگونگي مداخله موثرتر از ميزان مداخله عمل مي‌كند و رفتار محافظه‌كارانه لزوماً در تامين اهداف حفاظت كارا نيست. با هدف بازشناخت ارزش‌هاي يك اثر به گونه‌اي كه از منظر معماري داخلي قابليت خوانش و كاربست داشته باشد، ارزش‌هاي بناهاي واجد ارزش با مصاحبه‌هاي نيمه ساختاريافته با متخصصين، در هشت گونه "قدمت"، "نمادين"، "روايت"، "معنوي-مذهبي"، "زيبايي"، "ويژگي‌هاي فضايي"، "فعاليت – كاركرد"، "سند- مدرك" و فضاي معماري داخلي در سه دسته فضاي "ثابت"، "نيمه‌ثابت" و "متغير" ارائه گرديد. هدف از ارائه اين چارچوب اين است كه ارزش‌هاي معماري داخلي با طي كوتاه‌ترين مسير به زبان بازطراحي قابليت ترجمه داشته باشد و تا آن جا كه ممكن است راه را بر تفسيرهاي گوناگون ببندد. اين چارچوب نظري علاوه بر ياري رساندن به فرايند طراحي در بازشناخت ارزش‌ها، چارچوبي براي ارزيابي يك بناي تغيير كاربري يافته از نظر ميزان موفقيت در حفظ و ارتقاي ارزش‌هاي بنا در معماري داخلي در اختيار قرار مي‌دهد؛ بر آن اساس مي‌توان با در نظر گرفتن وزن هر كدام از ارزش‌ها در نمونه مورد نظر، شيوه برخورد با آن‌ها را در موضع بروز آن در فضاهاي سه‌گانه معماري داخلي شامل ثابت، نيمه ثابت، و متغير ارزيابي كرد. با اين راهبرد مي‌توان براي هر بناي خاص به راهكار متناسب دست يافت. ارزيابي نمونه موردي (پيوست ج) نشان داد كه به كمك اين چارچوب نظري اين امكان در اختيار قرار مي‌گيرد كه همه ارزش‌هاي اثر مورد مداقه قرار گيرد و آشكار گردد كه هر كدام به چه ميزان مورد توجه قرار گرفته و ارتقا يافته است. از ديگر سو، اين امكان فراهم مي‌گردد كه همه ظرفيت‌هاي فضايي بروز و تجلي ارزش‌ها مورد بررسي قرار گيرد. اغلب اوقات توجه به فضاي متغير شامل فعاليت‌ها و روابط انساني به عنوان بخشي از فضاي معماري داخلي تا حدود زيادي مغفول مي‌ماند. به نظر مي‌رسد در ادامه‌ي اين پژهش، نياز به پژوهش‌هايي است كه جايگاه ديسيپلين‌هاي مختلف از جمله معماران داخلي، و حوزه عمل آنان در موضوع استفاده مجدد بناهاي واجد ارزش را مورد بررسي قرار دهد.

1400/01/30

Alterring Architecture - Developing Theoretical framework of Interior Architecture within adaptive reuse process

2/8/2022 12:00:00 AM

In recent decades, efforts to prolong the life of existing structures in which their current activity is not fit with their values have become increasingly important. Demolition of existing buildings is detrimental to the ecosystem and is contrary to the preservation of local identity. If the building has cultural values, this issue becomes doubly sensitive. How Interior-architecture-Re-design can conserve cultural value and develop them? This is the main goal of this research. Its focus is on those buildings are not historical monumental because they should just be preserved for studying such as a document and they don’t need to adaptive reuse for remain vital. Interior Approach reflected two issue here: 1-Interior body; because of some physical elements that are mentioned, and 2-Soul of space; that is the most important references for adaptive reuse inspiration. Built environment`s alteration is an inevitably happening during the time; That is including heritage too. So, change management is the most dominant subject should be considered. Change management through heritage interior architecture`s redesign seeks conservation and development of their values and convey them to the next generations. The research approach in this study is of a qualitative, with logical argumentation as strategy. In the first Step, four main Adaptive Reuse priorities were chosen from the reviewed literature: Host Space Function, Programmatic Approach to New Use, Technical Requirements and Design-oriented strategies and solutions. These priorities were studied and then the most important weaknesses and drawbacks of these approaches to Adaptive Reuse were analyzed in combination with the Nara Grid and semi-structured interviews with experts. These theoretical priorities do not negate each other; in fact, they are rather complementary. However, if one of them gains too much importance in the process it can lead to many losses. Of their most important disadvantages, the following are worth mentioning: A physical outlook and a lack of attention to intangible and soft values, a lack of attention to the meaning and characteristics of functions of the building in the past, ignoring the human presence and its needs, ignoring architectural details and interior architecture, lack of interdisciplinary research, and lack of adequate strategies in line with building values. The First and fundamental step in the way of adaptive reuse design is rereading and recognition of the values. Evaluation of Kashan historical houses that are repurposing as boutique hotel, proved that Although has been spending much money and time, the negligence of rereading and interpretation of values has been caused some disadvantages in conservation goals. Common conservationists` consideration cares the degree of intervention whereases case studies have shown manner of intervention works much more effectively. Conservative treatments don`t guarantee the conservation of values. Accordingly, by semi-structured interviews with experts, the values of a building in eight types are "Age", "symbolic", "narrative", "spiritual-religious", "Aesthetic", "spatial characteristics", "activity - Use," " Evidential" and interior architecture space was described in three categories of "fixed-Feature Space", "Semi-fixed Feature Space " and "Informal Space". The purpose of this theoretical framework was to provide the values and spaces of interior architecture with the shortest path to the design language, and, as far as possible, the path to various interpretations. In addition to helping the design team to recognize values, this provides a framework for evaluating changes in user experience in terms of success rate in maintaining and improving the values of the building on the scale of interior architecture. On this basis, we can evaluate the approach to them in terms of the weight of each of the values. With this strategy, a suitable solution can be achieved for each specific building. The evaluation of the case study of this thesis showed that with the help of this theoretical framework it is possible to take into account all the values of the work and to reveal how much they have been considered and promoted to each other. On the other hand, it is possible to examine all the spatial capacities of the manifestation of values. The study also revealed that the focus on Informal Space, including human activities and relationships, as part of the interior architecture of the project, has remained largely neglected. Finally, some future studies could be suggested such as repositioning different disciplines that are involve in adaptive reuse process and determine their territories.

استفاده مجدد , معماري داخلي , بازطراحي , بناهاي واجد ارزش

Adaptive-Reuse , Interior Architecture , Re-design , Valuable Buildings