5608

5608

تاثير رفتار رانندگان در ظرفيت تقاطع هاي بدون چراغ راهنما يي در ايران و تطبيق آن با روش HCM2000

كارشناسي

عمران - راه و ترابري

بهمن 1384

بهمن 1384

دكتر عامري

دكتر شاهي

چكيده مقدار ظرفيت و تأخير در تقاطعات بخش مهمي از ارزيابي عملكرد شبكههاي خياباني، است كه معمولاً در ساماندهي تقاطعات و همچنين در مدل هاي تخصيص ترافيك كاربرد فراوان دارند. كنترل و ارزيابي مقادير تأخير و ظرفيت تقاطعهاي چراغ دار به دليل وجود مقررات و كنترل محسوس تر قوانين، داراي الگوريتم مشخصتري نسبت به تقاطعهاي بدون چراغ است. بررسي و تخمين مقادير ظرفيت و تأخير در تقاطعهاي بدون چراغ به دليل وابستگي شديد اين پارامترها به نوع رفتار رانندگان و نحوه رعايت قوانين و مقررات راهنمايي و رانندگي سخت و دشوار است. اصولاً مدلهاي تعيين ظرفيت و تأخير تقاطعهاي بدون چراغ به طور عمده بر پايه سه روش تقسيم بندي ميشوند. 1) مدلهاي وابسته بر سر فاصله عبوري قابل قبول و همچنين زمان هاي دنباله روي كه در كشورهاي آمريكايي و اروپايي مورد استفاده قرار ميگيرند. 2) مدلهاي رگراسيون تجربي كه بر پايه پردازش داده هاي ميداني تقاطع ها به طور عمده در مركز تحقيقات كشور انگليس ارائه شده است. 3) مدل هاي تداخلي كه بر پايه تداخل حركت هاي عبور كننده از تقاطع، بنيان شده و در كشورهايي مانند كشور آلمان ارائه شده است. هدف از بر پايه نوع ،(HCM اين پايان نامه تطبيق جديدترين الگوريتم ساخته شده در كشور آمريكا ( 2000 رفتار رانندگان در پذيرش فواصل عبوري قابل قبول است كه براساس اطلاعات گردآوري شده از چند تقاطع شهر تهران به منظور تخمين مقادير ظرفيت و تأخير تقاطع هاي بدون چراغ كاليبره گشته است