7756

7756

معماري مترو و اجتماع پذيري﴿ طرح ايستگاه مترو روزميني شهر جديد پرند﴾

كارشناسي ارشد

معماري

خرداد 1390

خرداد 1390

دكتر كريم مردمي

چكيده هدف اين نوشتار بررسي تعاملات اجتماعي در فضاهاي ايستگاهي مترو و دستيابي به عوامل معماري تاثير گذار است. ضرورت اين امر از آنجا ناشي مي شود كه تعاملات اجتماعي فردي و فرافردي در فضاهاي عمومي حائز اهميت شمرده مي شود و فضاهاي ايستگاهي به عنوان فضاهايي عمومي نقش مهمي در ارتباط افراد با يكديگر و زندگي شهري دارند. ايستگاه هاي مترو به عنوان فضاهاي عمومي شهري در ارتباط با زندگي اجتماعي شهروندان قرار دارند. در زندگي امروزي رفت و آمد در مسيري كه يك فرد از محل سكونت تا محل فعاليت طي ميكند اغلب شامل كل زندگي اجتماعي وي مي گردد و از اين منظر ايستگاه هاي مترو به عنوان فضاهاي عمومي شهري بخش عمده اي از اين رابطه را بر عهده دارند. بنابراين رضايتمندي از سفر با مترو و ارتقاي تعاملات اجتماعي درايستگاه ها از اهميت ويژه اي برخوردار است.از سوي ديگر با توجه به ماهيت تكنولوژيك ايستگاه هاي متروي امروزي توجه به مصالح و سازه هاي نوين در اين پايان نامه داراي اهميت خاصي بوده است. بدين منظور در روند طراحي و پيشبرد پژوهش استفاده از اين سازه ها و مصالح نوين تشريح گرديده است. در روش تحقيق موضوع، ابتدا با مرور منابع، سوابق موضوع مورد بررسي قرار گرفت و سپس موضوع اجتماع پذيري در فضاهاي مترو تبيين گرديد. به منظور دستيابي ويژگي هاي معماري تاثير گذار در اجتماع پذيري فضاهاي مترو و بررسي وضع موجود در تعداد مشخصي از ايستگاه هاي مترو تهران و حومه، روش تحقيق ميداني مورد استفاده قرار گرفت. پس از انجام مطالعات ميداني، به بررسي و تحليل و دستيابي به اولويت هاي معماري در زمينه اجتماع پذير كردن و ارتقاي تعاملات اجتماعي پرداخته شد و براساس نتايج به دست آمده به اين سوال كه كدام عوامل معماري در اجتماع پذيري فضاهاي مترو نقش دارند پاسخ داده شد. واژه هاي كليدي: ايستگاه مترو، تعاملات اجتماعي، اجتماع پذيري، شهر جديد پرند، الزامات معماري