7797

7797

كاربرد مدل سازي تصميم گيري چند هدفه در سازمانهاي پروژه محور

كارشناسي ارشد

صنايع - مديريت سيستم و بهره وري

مهرماه 1392

مهرماه 1392

دكتر باقر پور

دكتر ماكويي

چكيده امروزه پروژه‌ها بسيار گسترده و متنوع شده اند و مسائلي همچون تفاوت ماهيت پروژه‌ها، افزايش متغيرهاي تصميم‌گيري و هزينه‌ بالاي اشتباهات، امر تصميم‌گيري و برنامه‌ريزي در يك سازمان پروژه‌محور را، مشكل و پيچيده نموده است. همچنين، درمحيط سازماني و چند پروژه‌اي، پروژه ها نسبت به يكديگر داراي اولويت هستند و اين الويت ها در تصميم گيري بايد لحاظ گردد. در چنين شرايطي اتخاذ تصميماتي كه با توجه محدوديت هاي بودجه، زمان، منابع و ساير محدوديتها، بيشترين مطلوبيت را براي سازمان داشته باشد بسيار مهم است. بهره گيري از تكنيك‌هاي تصميم گيري چند هدفه مي‌تواند منجر به حل بسياري از اين مسائل گردد. كاهش همزمان هزينه و زمان انجام پروژه، بسيار لازم و ضـرروري مـي باشـد و لـيكن بدليل عدم تقارن و در تعارض بودن اين دو عامل، لازم است كه بين زمان پروژه و هزينه آن موازنه اي صورت پـذيرد. در اين تحقيق ابتدا مدلي جهت موازنه هزينه و زمان با رويكرد چند هدفه و با استفاده از تئوري مطلوبيت كه قبلاً در مديريت پروژه استفاده نشده ارائه گرديده و در ادامه مدلي چند هدفه، جهت موازنه‌ي هزينه و زمان، در محيط چند پروژه‌اي ارائه شده است. مدل پيشنهادي با استفاده از تئوري مطلوبيت، برنامه ريزي آرماني و برنامه‌ريزي آرماني فازي بسط داده شده است. در انتها مدل برنامه‌ريزي آرماني صفر و يك، جهت تخصيص منابع محدود در محيط چند پروژه‌اي، در حالتي كه منابع محدود، به هر پروژه اختصاص داده شوند و به صورت مشترك استفاده نشوند، پيشنهاد شده است. در مجموع 6 مدل، مرتبط با عناصر كليدي يك سازمان پروژه محور، يعني زمان، هزينه و منابع در اين تحقيق ارائه شده و هر يك از اين مدلها، در مورد يك مساله‌ي نمونه، مدلسازي و حل شده‌اند كه گوياي قابليت و كارايي مدلهاي پيشنهادي مي‌باشد واژه‌هاي كليدي: مديريت پروژه، محيط چند پروژه‌اي، تصميم گيري چند هدفه، برنامه ريزي آرماني، تئوري مطلوبيت، برنامه ريزي آرماني فازي، تخصيص منابع محدود، هزينه، زمان