8327

8327

تاثير جداگرها بر رفتار لرزه اي ساختمان هاي مهاربندي شده واگرا

كارشناسي ارشد

عمران گرايش سازه

1390

1390

دكتر محسنعلي شايانفر

چكيده از روش هاي سنتي طراحي سازه براي نيروهاي زلزله افزايش ظرفيت سازه در مقابل زلزله با استفاده از سيستم هايي چون ديوار برشي ،قاب هاي مهاربندي شده ويا قاب هاي خمشي و ... مي باشد.از معايب اين روش ها ايجاد شتاب زياد طبقات در سازه هاي سخت و يا تغيير مكان نسبي زياد بين طبقات در سازه هاي انعطاف پذير مي باشد . يكي از روش هاي نوين كنترل غيرفعال جداسازي پايه مي باشد كه باعث افزايش پريود طبيعي و ميرايي سازه مي شود .سيستم هاي جداسازي متعددي براي كنترل پاسخ سازه ها وجود دارد كه يكي از آنها تكيه گاه هاي لاستيكي مي باشد. (LRB) - سربي در مطالعه حاضر به بررسي اثر جداگر هاي لاستيكي - سربي در ساختمان هاي فولادي با مهاربند واگرا ، تحت تحريكات نزديك و دور از گسل پرداخته شده است ،جداگر ها به صورت دو خطي مدل سازي شده است . براي تحليل از روش غير خطي تاريخچه زماني استفاده شده است كه ٢٠ زلزله نزديك گسل و ٨ زلزله دور از گسل به ٣ ١٠ و ١٥ طبقه اعمال شده و پاسخ هاي سازه بدست آمده است و اثر عواملي همچون مقاومت مشخصه ، ساختمان ٤ نسبت )Drift جداگر و تغيير مكان طرح جداگر بر روي تغييرات شتاب طبقه بام، برش پايه، تغييرمكان جداگر و تغييرمكان نسبي بين طبقه اي به ارتفاع طبقه) طبقه اول بررسي شده است. همچنين پاسخ هاي ساختمان ها در دو سيستم با مهاربند واگرا و سيستم قاب خمشي مقايسه شده و در نهايت به بررسي تاثير تغيير طول تير پيوند در ساختمان هاي با مهاربند واگرا در حالت جداسازي شده پرداخته است. واژه هاي كليدي: جداساز پايه، مهاربند واگرا، جداگر لاستيكي- سربي، مقاومت مشخصه جداگر، زلزله دور و نزديك گسل