شماره ركورد
10037
پديد آورنده
اميرحامد صفات
عنوان
تأثير اندازه دانه آستنيت بر خواص حافظه داري آلياژ پايه Fe-Mn-Si
مقطع تحصيلي
كارشناسي
رشته تحصيلي
مهندسي مواد و متالورژي
سال فارغ التحصيلي
1404
استاد راهنما
دكتر حميدرضا كوهدار
دانشجوي وارد كننده اطلاعات
اميرحامد صفات
تاريخ ورود اطلاعات
1404/08/19
دانشكده
مهندسي مواد
عنوان به انگليسي
Investigation of Austenite Grain Size Influence on the Shape Memory Behavior of Fe–Mn–Si-Based Alloys
چكيده
آلياژهاي حافظهدار شكل (SMAs) بهعنوان يكي از مهمترين دستههاي مواد هوشمند، توانايي بازگشت به شكل اوليه پس از تغيير شكل پلاستيك را از طريق دگرگوني فازي نشان ميدهند. در ميان اين خانواده، آلياژهاي پايه Fe–Mn–Si به دليل قيمت پايين، فرايندپذيري مناسب و قابليت استفاده در مقياسهاي صنعتي، جايگاه ويژهاي يافتهاند. مكانيزم اصلي شكل حافظهدار در اين آلياژها بر پايه دگرگوني برگشتپذير آستنيت γ (ساختار FCC) به مارتنزيت ε (ساختار HCP) و بالعكس است. اين تحول با لغزش نابجاييهاي جزئي شاكلي در صفحات {111} آستنيت انجام ميشود.
باوجود مزايا، كرنش بازيابي در آلياژهاي Fe–Mn–Si به طور ذاتي محدود است و معمولاً از چند درصد فراتر نميرود. يكي از عوامل ريزساختاري كليدي در اين محدوديت، اندازه دانه آستنيت است. دانههاي درشت امكان تشكيل و رشد صفحات مارتنزيتي طويل و پايدار را فراهم ميكنند و بهبود قابلتوجهي در شكل حافظهدار ايجاد ميشود، درحاليكه دانههاي ريز به دليل تعداد زياد مرزها مانع رشد صفحات ε شده و كرنش بازيابي كاهش مييابد.
اين پژوهش با رويكرد مرور نظاممند، مطالعات منتشرشده در زمينه آلياژهاي پايه Fe–Mn–Si را گردآوري و تحليل ميكند تا ارتباط ميان اندازه دانه آستنيت، انرژي نقص لايهاي (Stacking Fault Energy, SFE)، دماي شروع دگرگوني (Ms) و ميزان كرنش بازيابي (RS) روشن شود. هدف نهايي تحقيق، تبيين نقش اندازه دانه بهعنوان متغيري كليدي در طراحي ريزساختار و ارائه مسيرهاي فرايندي مناسب براي ارتقاي رفتار حافظهدار در اين دسته از آلياژها است.
واژههاي كليدي: آلياژهاي حافظهدار پايه آهني،آلياژ Fe–Mn–Si، اندازه دانه آستنيت، انرژي نقص لايهاي، كرنش بازيابي
كليدواژه ها
آلياژ هاي حافظه دار , آلياژ Fe-Mn-Si , اندازه دانه آستنيت , انرژي نقص لايه اي , كرنش بازيابي