10044

طراحي مدرسه ابتدايي پسرانه

كارشناسي

مهندسي معماري

1404

دكتر مهدي حمزه نژاد

-

1404/08/19

معماري و شهرسازي

Boys’ Elementary School Design

مدرسه به عنوان نخستين بستر اجتماعي و آموزشي كودك، نقشي اساسي در شكل‌گيري شخصيت، خلاقيت و نگرش او نسبت به زندگي ايفا مي‌كند. با اين حال، در بسياري از مدارس امروزي، فضاهاي آموزشي صرفاً به عملكردهاي حداقلي محدود شده‌اند و ميان معماري، هنر و فرآيند يادگيري ارتباط مؤثري برقرار نيست. در نتيجه، محيط آموزشي به جاي آن‌كه الهام‌بخش رشد فكري و عاطفي كودكان باشد، به فضايي خشك و تكراري تبديل مي‌شود. اين پژوهش با هدف بازتعريف مفهوم مدرسه به عنوان فضايي پويا، خلاق و هنرمندانه شكل گرفته است؛ فضايي كه بتواند ميان سه حوزه‌ي معماري، هنر و تحصيل پيوندي ارگانيك ايجاد كند و به ارتقاي تجربه‌ي يادگيري كودكان منجر شود. روش تحقيق در اين رساله، تحليل–طراحي است؛ به اين معنا كه ابتدا از طريق مطالعات نظري، بررسي نمونه‌هاي داخلي و خارجي و استخراج استانداردهاي طراحي مدارس ابتدايي، اصول و معيارهاي طراحي محيط‌هاي آموزشي خلاق تبيين شده و سپس اين يافته‌ها در فرآيند طراحي پروژه به‌صورت عملي به كار گرفته شده‌اند. در بخش نظري، بر مبناي ديدگاه‌هايي از روان‌شناسي محيطي و نظريه‌هاي يادگيري تجربي (پياژه، گاردنر و مونتسوري)، تأثير مستقيم محيط فيزيكي بر رشد ذهني و هنري كودكان بررسي شده است. نتيجه‌ي اين پژوهش، ارائه‌ي طرحي است كه فضاهاي آموزشي، هنري و بازي را در ساختاري منعطف و تعاملي تلفيق مي‌كند. فضاها به گونه‌اي طراحي شده‌اند كه امكان تجربه‌ي آزاد، يادگيري غيرمستقيم و مشاركت گروهي را براي دانش‌آموزان فراهم آورند. استفاده از نور طبيعي، رنگ‌هاي پويا، ارتباط ديداري ميان كلاس‌ها و فضاهاي باز، و حضور هنر در عناصر معماري (نقاشي، حجم، و فرم‌هاي بازي‌گونه) از اصول كليدي طراحي اين پروژه بوده است. در نهايت، رساله‌ي حاضر تلاشي است براي نشان دادن اين‌كه معماري مدرسه مي‌تواند از مرز عملكرد صرف فراتر رود و خود به ابزار يادگيري تبديل شود؛ مدرسه‌اي كه نه فقط محل آموزش دروس، بلكه فضايي براي تجربه‌ي زيستن، ساختن و انديشيدن باشد.

مدرسه ابتدايي، معماري آموزشي، هنر و تحصيل، محيط خلاق، تلفيق عملكردي.