عرفان دهرويه

A Linear Programming an‎d Game Theory Model for Comparative Economic Analysis of Social Media an‎d Television

تحولات اخير در الگوي مصرف رسانه‌اي نشان مي‌دهد بخش قابل توجهي از مخاطبان تلويزيون به سمت شبكه‌هاي اجتماعي و پلتفرم‌هاي ديجيتال مهاجرت كرده‌اند؛ پديده‌اي كه موجب تغييرات چشمگير در نظام اقتصادي رسانه و كاهش سهم تلويزيون از بازار تبليغات شده است. در اين پژوهش با هدف مقايسه اقتصادي رسانه‌هاي تلويزيوني و ديجيتال، از رويكرد كمي و مدل‌سازي رياضي بهره گرفته شده است تا رابطه ميان درآمدها، هزينه‌ها و عوامل ريسك در دو وضعيت «همكاري» و «عدم همكاري» بررسي شود. در اين مدل، متغيرهايي نظير تبليغات، قراردادهاي اسپانسري و فروش حق پخش به عنوان منابع درآمدي و هزينه‌هايي همچون توليد محتوا، نيروي انساني و تبليغات به عنوان مؤلفه‌هاي هزينه در نظر گرفته شده‌اند. همچنين به‌منظور لحاظ كردن نوسانات بازار و رفتار مخاطبان، مؤلفه‌اي با عنوان «اميد رياضي» به‌عنوان ضريب ريسك وارد مدل شده است تا اثر تغييرات محيطي و اقتصادي در نتايج لحاظ گردد. يافته‌هاي كلي پژوهش نشان مي‌دهد كه رسانه‌هاي ديجيتال به دليل ساختار هزينه‌اي سبك‌تر و انعطاف‌پذيري بيشتر در كسب درآمد، از كارايي اقتصادي بالاتري برخوردارند. در مقابل، رسانه‌هاي تلويزيوني با چالش‌هايي نظير هزينه‌هاي سنگين توليد و محدوديت منابع روبه‌رو هستند. با اين حال، نتايج مدل نشان مي‌دهد كه در صورت ايجاد همكاري هدفمند ميان دو بستر، مي‌توان به بهبود عملكرد مالي و كاهش زيان‌هاي ساختاري در سطح كلان رسانه‌اي دست يافت. به طور كلي، پژوهش حاضر با ارائه‌ي مدلي مقايسه‌اي و كمي، تصويري روشن از وضعيت اقتصادي رسانه‌هاي سنتي و نوين ارائه مي‌دهد و مي‌تواند به عنوان مبنايي براي تصميم‌گيري در حوزه‌ي سياست‌گذاري رسانه‌اي و تخصيص منابع تبليغاتي مورد استفاده قرار گيرد.