ياسمين عقابي

Application of Natural an‎d Activated Bentonite for the Adsorption of Nickel Cations from Industrial Wastewater

در اين پژوهش، به‌منظور ارتقاء عملكرد جذب بنتونيت طبيعي، ابتدا فرآيند خالص‌سازي و تغليظ بر روي نمونه‌ي خام انجام شد تا ناخالصي‌هاي اوليه حذف گردد. سپس بنتونيت خالص‌شده به ‌صورت مجزا تحت دو روش فعال‌سازي قرار گرفت: فعال‌سازي حرارتي كنترل‌شده و فعال‌سازي شيميايي از طريق فرآيند اسيدي به وسيله اسيد كلريدريك. هدف از اين اصلاحات، بهبود ساختار بين‌لايه‌اي، افزايش سطح ويژه و ارتقاء ظرفيت جذب سطحي بود. عملكرد جاذب‌هاي اصلاح‌شده از طريق آزمايش جذب يون نيكل (Ni²⁺) از محلول ساخته شده مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه هر دو نوع فعال‌سازي منجر به افزايش قابل‌توجهي در ظرفيت جذب نسبت به نمونه‌ي خام شدند، به‌ ويژه نمونه‌هاي فعال شده با روش اسيدي كه توانستند درصد بالايي از يون‌هاي نيكل را حذف كنند. تحليل الگوي پراش پرتو ايكس نشان داد كه پس از فعال‌سازي، شدت پيك‌هاي مربوط به مونت موري لونيت و پهناي آن‌ها افزايش يافته است، كه بيانگر كاهش نظم بلوري و افزايش سطح فعال مي‌باشد. همچنين نتايج حاصل از پراش پرتو ايكس نمونه فعال‌شده اسيدي نشان داد كه پيك اصلي مونت‌موري لونيت از زاويه‌ي 2θ ≈ 6.1° به حدود 5.2° منتقل شده است كه مطابق قانون براگ، بيانگر افزايش فاصله‌ي بين‌لايه‌اي همچنين، تغييرات در موقعيت پيك‌ها حاكي از جايگزيني يون‌هاي بين‌لايه‌اي و گسترش فضاي بين‌لايه‌اي بود. پس از تماس محلول نيكل با جاذب، بنتونيت خام جذب نوري 0.57 داشت. با فعال‌سازي اسيدي، جذب نوري به 0.42 رسيد (حدود 26٪ بهبود جذب) و با فعال‌سازي حرارتي به 0.48 (حدود 15٪ بهبود). بنابراين اصلاح اسيدي با اسيد كلريدريك مؤثرتر از حرارتي است و براي تصفيه پساب‌هاي حاوي Ni²⁺ مناسب‌تر به نظر مي‌رسد.