پانيذ بني عامريان

Design of a Decision Support System (DSS) for selec‎ting Hybrid Project Management Methodology

در زيست‌بوم پيچيده پروژه‌هاي امروزي، ناكارآمدي رويكردهاي تجويزيِ «تك‌سايز» (مانند استانداردهاي صرفاً آبشاري يا فريم‌ورك‌هاي كاملاً چابك)، سازمان‌ها را با چالش انتخاب متدولوژي مناسب مواجه كرده است. هدف اصلي اين پژوهش، پاسخ به اين چالش از طريق طراحي يك سيستم پشتيبان تصميم (DSS ) هوشمند براي انتخاب متدولوژي مديريت پروژه با رويكرد هيبريد است. اين پژوهش با اتخاذ يك استراتژي آميخته، ابتدا با مطالعه سيستماتيك ادبيات، 14 مدل مرجع هيبريد را شناسايي و پروفايل‌سازي نمود. سپس 9 شاخص كليدي تصميم‌گيري استخراج و جهت اعتبارسنجي در اختيار پنلي متشكل از 31 خبره صنعت قرار گرفت. نتايج آزمون نسبت روايي محتوا (CVR ) نشان داد كه شاخص‌هاي «پيچيدگي تكنولوژيك» و «تلاطم محيطي» با كسب بيشترين اجماع، به عنوان محرك‌هاي اصلي گذار به سمت رويكردهاي هيبريد شناخته مي‌شوند. نوآوري كليدي اين سيستم، عبور از مدل‌هاي تصميم‌گيري كلاسيك با اوزان ثابت و توسعه يك مكانيزم وزن‌دهي پويا و كاربر-محور است. در اين الگوريتم، كاربر بر اساس استراتژي پروژه، اولويت شاخص‌ها را تعيين كرده و موتور استنتاج سيستم با استفاده از منطق فاصله اقليدسي وزن‌دار، نزديك‌ترين مدل هيبريد به مختصات پروژه را پيشنهاد مي‌دهد. قابليت اطمينان سيستم طراحي‌شده از طريق پياده‌سازي در مطالعه موردي «پروژه احداث بيمارستان دورود» مورد ارزيابي قرار گرفت. خروجي سيستم، پيشنهاد مدل TAL بود كه با ايجاد تعادل ميان الزامات قرارداديِ صلب و نياز به چابكي در فاز اجرا، انطباق كاملي با واقعيت‌هاي پروژه داشت. يافته‌هاي اين پژوهش اثبات مي‌كند كه استفاده از رويكردهاي هيبريد هوشمند، راهكاري كارآمد براي حل پارادوكس «نظم و انعطاف» در صنايع پروژه‌محور، به‌ويژه صنعت ساخت، مي‌باشد. واژگان كليدي: مديريت پروژه هيبريد، سيستم پشتيبان تصميم (DSS)، انتخاب متدولوژي، الگوريتم فاصله اقليدسي، متناسب‌سازي

واژگان كليدي: مديريت پروژه هيبريد، سيستم پشتيبان تصميم (DSS)، انتخاب متدولوژي، الگوريتم فاصله اقليدسي، متناسب‌سازي