6801

جايابي بهينه منابع توليد پراكنده با استفاده از الگوريتم ژنتيك

كارشناسي

قدرت

1398

دكتر حسين حيدري

1399/06/04

برق

Optimal placement of DG in distribution system using Genetic algorithm

نيروگاه¬هاي توليد پراكنده داراي ظرفيت توليدي از چند كيلووات تا 10 مگاوات هستند كه جهت توليد انرژي الكتريكي در نقاط نزديك به مصرف¬كنندگان به كار مي¬روند، از انواع آن¬ها مي¬توان به سلولهاي خورشيدي، پيل¬هاي سوختي، ميكرو توربين¬ها، نيروگاههاي بادي و... اشاره كرد. چنانچه اين نيروگاه¬ها به شبكه متصل شوند،اثرات مختلفي روي شبكه از جمله كاهش تلفات شبكه، بهبود پروفيل ولتاژ و افزايش قابليت اطمينان شبكه خواهند داشت . عدم جايابي مناسب نيروگاه¬هاي توليد پراكنده در شبكه باعث افزايش تلفات و بالا رفتن هزينه¬هاي توليد و انتقال انرژي مي¬شود بنابراين لازم است با روشهاي بهينه¬ سازي، جايابي اين نيروگاه¬ها در شبكه انجام گيرد؛ بدين ترتيب كه تعداد نيروگاه¬هاي توليد پراكنده، محل نصب و ظرفيت آن¬ها چنان تعيين شود كه بيشترين كاهش تلفات شبكه با در نظر گرفتن قيود مسأله به وجود آيد. در اين پروژه از روش الگوريتم ژنتيك در بهينه¬سازي مسأله استفاده شده است. پس از استخراج فلوچارت اين روش در جايابي بهينه نيروگاه¬هاي توليد پراكنده، برنامه¬هاي كامپيوتري تهيه شده و اين برنامه روي شبكه 45 شين IEEE پياده سازي و اجرا شده است نتايج بدست آمده. از چند بار اجراي برنامه، با يكديگر مقايسه شده و مزايا و معايب آن بيان شده است. واژه¬هاي كليدي : شبكه 45 شين، الگوريتم ژنتيك، توليدات پراكنده، جايابي بهينه