7017

بررسي تاثير روشهاي مختلف سخت كاري بر توانايي ماشين كاري (سوراخكاري) آلياژهاي آلومينيوم

كارشناسي

مهندسي مكانيك

1399

دكتر سيد علي نيكنام

دكتر سيد علي نيكنام

1399/08/26

مهندسي مكانيك

The Effect of Artificial Aging Treatment and Lubrication Modes on the Cutting Force, the Chip Surface Morphology, the Surface Quality and the Edge Quality when Drilling Al-Si-Mg (A356) Cast Alloys

با توجه به كاربرد گسترده آلياژ هاي آلومينيوم در بخش هاي مختلف صنعت، دانش مناسب در مورد عوامل موثر در قابليت ماشين كاري اين آلياژ ها تحت شرايط مختلف عمليات حرارتي بسيار پر اهميت است. تا كنون توجه بسيار محدودي به اين موضوع در تحقيقات شده است. اين رساله به بررسي تاثيرات روش هاي گوناگون پير سختي مصنوعي و حالات مختلف روغن كاري (خشك، مهي، مرطوب) بر روي نيروي برشي، خصوصيات سطح تراشه، كيفيت سطح و كيفيت لبه در هنگام ماشين كاري (سوراخ كاري) آلياژ ريختگي Al-Si-Mg (A356) مي پردازد. در اين بررسي نمونه ها شامل آلياژ به صورت خام (T0)، محلول عمليات حرارتي شده آلياژ (SHT) و آلياژ پير سخت شده در دما هاي 155°C، 180°C و 220°C (T4، T61، T62، T7) مي باشند. تاثيرات مهم پير سختي مصنوعي در تمامي پارامتر هاي مذكور مشاهده شد. به جز چند مورد استثنا در سرعت هاي پايين، در حالت كلي نيرو هاي برشي كمتري در A356-T0 و A356-T7 مشاهده شد كه نسبت به ديگر نمونه هاي آزمايش شده، شكننده تر هستند. رابطه مستقيمي ما بين ترك هاي ميكروسكپي بر روي سطح آزاد تراشه ها، شكنندگي و نيرو هاي برشي قابل تبيين است. به كار بردن حالت MQL (حداقل مقدار روان كننده) منجر به كاهش نيرو هاي برشي تحت شرايط يكسان برش شده است كه مي توانند مربوط به تاثير كمتر تنش هاي ترمو-مكانيكي بر روي قطعه اي كه به صورت MQL برش داده مي شود باشد.