7336

بررسي سازوكارهاي درمان سرطان به روش هايپرترميا با استفاده از نانوساختارهاي پايه اكسيدآهن

كارشناسي

مهندسي مواد و متالورژي - طراحي مواد مهندسي

1400

دكتر ميركاظمي - دكتر تاج آبادي

1400/06/27

مهندسي مواد و متالورژي

هدف اين پژوهش، معرفي فرآيندهاي مختلف درمان سرطان به روش هايپرترميا (افزايش موضعي حرارت در تومور) است كه مي¬تواند به¬عنوان درمان پايه يا در كنار شيمي¬درماني و پرتودرماني اعمال شود. نوعي از دسته¬بندي اين فرآيند بر اساس منبع توليد حرارت است كه از اين جهت هايپرترميا به سه دسته حرارت-دهي مستقيم، هايپرترمياي التراسونيك و هايپرترمياي مغناطيسي تقسيم مي¬شود كه در فصل دوم بيان شده¬اند. جديدترين تحقيقات در اين حوزه پيرامون هايپرترميا با نانوذرات مغناطيسي بوده است. در اين روش از يك سيال مغناطيسي به عنوان منبع توليد حرارت استفاده مي¬شود. اين سيال با تزريق مستقيم به تومور يا وريد (كه در اين صورت با ميدان مغناطيسي به سمت موضع هدف هدايت مي¬شود) وارد بدن شده و به¬واسطه قرارگيري در معرض ميدان متناوب مغناطيسي كه از بيرون اعمال مي¬شود، نانوذرات خاصيت ابرپارامغناطيس از خود نشان داده و توليد حرارت مي¬كنند. كوچك بودن ابعاد نانوذرات، نسبت اتم¬هاي سطح به حجم را افزايش داده و با توجه به پيوندهاي ناقص سطحي، افزايش نسبي الكترون¬هاي منفرد موجود در ماده مي¬تواند خواصي از جمله ابرپارامغناطيس را توجيه كند. سازوكار¬هاي توليد حرارت در اين ذرات با مواد درشت¬تر متفاوت بوده و به سازوكار¬هاي آسايش نئل و براون معروف هستند. در بين مواد مختلف، نانوذرات اكسيدآهن به دليل خواص مغناطيسي و زيست¬سازگار مطلوب، مناسب¬ترين ماده به منظور استفاده در هايپرترميا با نانوذرات مغناطيسي هستند. در فصل سوم اين پژوهش ابتدا اصول اوليه¬ي مغناطيس و سپس مشخصات نانوذرات مغناطيسي به¬خصوص اكسيد¬آهن پرداخته شده¬است. همچنين روش¬هاي مختلف سنتز اين مواد و روش تعيين تجربي راندمان حرارتي ذرات بيان شده¬است. در پايان نيز جمع¬بندي مختصري از پژوهش مروري حاضر ارائه شده¬است.

سرطان , هايپرترميا , نانوذرات مغناطيسي