7854

ساخت دستگاه پرينتر 3 بعدي مدل FDM

كارشناسي

مهندسي مكانيك

1401

دكتر رامين هاشمي

دكتر سيد علي نيكنام

1401/05/02

مكانيك

Building an FDM 3D printer and investigating the mechanical properties of printed specimens

تكنولوژي ساخت افزايشي يك روش توليد با دقت بسيار بالا مي باشد كه مي تواند قطعات سه بعدي پيچيده را به طور مستقيم از مدل كامپيوتري توليد كند. روش هاي ساخت افزايشي به طور كلي از چند مرحله تشكيل شده اند، كه به ترتيب شامل آماده سازي فايل ديجيتالي مدل، تبديل كردن آن به فرمت STL، ارسال فايل به دستگاه مورد نظر، تنظيمات دستگاه، ساخت قطعه و پسا پردازش است. به دليل داشتن مزايايي از جمله توانايي ساخت قطعات با هندسه پيچيده، دورريز كم مواد، صرفه جويي در مصرف انرژي و همچنين انعطاف در توليد توجهات بسيار زيادي را در دو دهه گذشته به خود جلب كرده است. بر اساس استانداردASTM F42.91 روش هاي ساخت افزايشي به هفت دسته تقسيم مي شوند كه شامل روش پاشش چسب، قطرات مواد، تفجوشي منتخب با ليزر، اتصال ورق، استريو ليتوگرافي، رسوب فلز با ليزر و اكستروژن مواد مي باشد. در بين روشهاي چاپ پليمرها، تكنولوژي اكستروژن مواد در دسترس ترين تكنولوژي پرينت سه بعدي در سراسر دنيا مي باشد و براي ساخت نمونه ها و قطعات صنعتي استفاده مي شود. در اين پروژه يك پرينتر FDM بر اساس پروژه RepRap براي آزمايشگاه پلاستيسيته كاربردي ساخته شد. جزئيات روند ساخت دستگاه در 6 فصل ارائه شده است كه شامل مقدمه، مراحل توليد قطعات در روش هاي ساخت افزايشي، جزئيات قطعات مكانيكي و الكتريكي، روند مونتاژ، نحوه تنظيمات و همچنين استخراج خواص مكانيكي نمونه هاي چاپ شده مي باشد. دستگاه مورد نظر چندين بار تحت تست قرار گرفته است و قطعات زيادي به منظور به دست آوردن پارامترهاي بهينه توليد شده است.

تكنولوژي ساخت افزايشي , تكنولوژي پرينت سه بعدي , ساخت قطعات با هندسه پيچيده , تكنولوژي اكستروژن مواد(FDM)