8008

اثر تداخل در طراحي اتصالات فلزي و كامپوزيتي

كارشناسي

مهندسي مكانيك

1401

دكتر فتح اله طاهري بهروز

1401/07/19

مهندسي مكانيك

The Effect of Interference Fit in the Design of Metallic and Composites Lugs

تعداد زيادي از محصولات صنعتي از طريق اتصال قطعات مختلف به يكديگر با استفاده از يك نوع اتصال غير دائمي از قبيل پيچ و مهره انجام مي گيرد. قطعات با توجه به نوع كاربري مي توانند فلزي و يا كامپوزيتي باشند. در طراحي اتصالات غير دائمي در نظر گرفتن تداخل اهميت بسيار زيادي داشته و استحكام استاتيكي و خستگي اتصال را تحت تاثير قرار مي دهد. هدف از اين پروژه ارزيابي اثر تداخل در طراحي يك اتصال فلزي و كامپوزيتي با روش مدلسازي عددي با استفاده از نرم¬افزار تجاري آباكوس مي باشد. اتصالات فلزي و كامپوزيتي براي هر دو حالت اتصال با پين و اتصال بدون پين طراحي شده اند. در اين پروژه اتصال با پين فلزي و كامپوزيتي با درصد تداخل 0، 0.5، 1 و 3 درصد تداخل مورد بررسي قرار گرفته اند. با توجه به داده ها براي اتصال فلزي افزايش تنش ميان 0و3% برابر 18.5% و ميان 0.5و1% برابر 6.52% بوده است. به صورت مشابه براي اتصال كامپوزيتي ميان 0و3% اين افزايش 68.11% و ميان 0.5و1% برابر 20.45% بوده است. هم چنين در اتصال فلزي و با تداخل 3% با افزايش بار تا 650- مگاپاسكال گسيختگي رخ داده در حالي كه براي اتصال كامپوزيتي اين بار تا 5000- مگاپاسكال افزايش داشته و اين امر صورت نگرفته است. براي اتصال فلزي و كامپوزيتي با افزايش درصد تداخل ميزان جابجايي، تنش فون ميسز، تنش پسماند افزايش و استحكام اتصال كاهش يافته است.

اتصالات فلزي و كامپوزيتي، انطباق، تداخل، لقي، انتقال، خستگي، ترك، كشش و فشار