8065

مخابرات مشاركتي به كمك پهپاد ها

كارشناسي

مهندسي برق - مخابرات

1401

دكتر سيد محمد رضوي زاده

1401/08/01

مهندسي برق

Cooperative Communication with Multi-UAVs

پهپادهاي بدون سرنشين (Unmanned Aerial Vehicles) به دليل كاهش هزينه و افزايش كارايي، پيشرفت‌هاي جديدي را در سال‌هاي اخير شاهد بوده‌اند و به عنوان يك گزينه اميدواركننده براي سناريوهاي كليدي در سيستم هاي ارتباطي بي سيم نسل پنجم (5G) در نظر گرفته شده اند. يكي از كاربردهاي مهم آنها در سيستم هاي ارتباطي، به عنوان ايستگاه پايه هوايي (Aerial Base station) يا به عنوان رله سيار (Mobile Relay) است. ميتوان گفت كه بيشتر برنامه‌هاي ارتباطي پهپادها شامل ارتباطات دستگاه به دستگاه، شبكه‌هاي سلولي، حافظه پنهان و بارگذاري داده‌ها مي‌شود. يكي از كاربردهاي بالقوه براي ارتباطات بي‌سيم به كمك پهپاد، استفاده به عنوان رله در سيستم‌هاي مخابراتي مشاركتي است، زيرا پهپادها مي‌توانند مكان‌هاي بهتري را با شرايط كانال مطلوب‌تر پيدا كنند. از اين نظر، ارتباط مشاركتي با شرايط كانال قابل قبول، حتي زماني كه لينك مستقيم بين منبع و مقصد به شدت مسدود شده باشد همچنان مي تواند حفظ شود. ارتباطات بي‌سيم به كمك پهپاد عليرغم مزايايي كه نسبت به ارتباطات بي‌سيم معمولي دارد، همچنان با چالش‌هاي غير قابل چشم پوشي مواجه است. اين پروژه بر روي دومين كاربرد كه در آن پهپادها به عنوان رله استفاده مي شوند تمركز دارد. در بسياري از موارد از پهپاد هاي متعددي بصورت دسته اي و با توپولوژي هاي مختلف بعنوان مخابرات چند رله اي كه هدف اصلي اين پروژه است استفاده ميشوند. و به چالش هايي نظير موقعيت رله هاي پهپاد براي بهترين عملكرد رله با قيد هاي بهينه كردن پارامترهاي شبكه ارتباطي مانند گذردهي بين فرستنده و گيرنده، ميزان سيگنال به نويز، كمترين نرخ بين فرستنده و گيرنده و غيره پرداخته و با الگوريتم هاي بهينه سازي بهينه ميشود.

پهپاد هاي بدون سرنشين، مخابرات مشاركتي، رله هاي مخابراتي، گذر‌دهي، سيگنال به نويز