8334

طراحي و تحليل اجزاي محدود ايمپلنت دندان

كارشناسي

مهندسي مكانيك

1401

دكتر سياوش كاظمي راد

1401/12/22

مهندسي مكانيك

Design and Finite Element Analysis of Dental Implant

ايمپلنت دندان، يكي از رايج ترين و بهترين را¬ه¬ها براي جايگزيني دندان¬هاي از دست رفته مي¬باشد. تاريخچه استفاده از ايمپلنت دندان به دوران مصر باستان بازمي¬گردد. در طول اين ساليان تحقيقات بسياري در زمينه طراحي ايمپلنت صورت گرفته است كه بهينه¬تر شدن اين طراحي باعث افزايش پايداري ايمپلنت در فك بيمار مي¬شود. يكي از پارامترهاي مهم در پايداري ايمپلنت، كيفيت استئواينتگريشن و استحكام آن مي¬باشد. هرچه كيفيت استئواينتگريشن بالاتر باشد، پايداري ايمپلنت در فك بيمار بيشتر خواهد بود. طراحي ايمپلنت ها داراي مشخصه¬هاي مختلفي مي¬باشد كه در بايد مد نظر طراح قرار گيرند؛ اين مشخصه¬ها كه با يكديگر مرتبط هستند، عبارتند از: ابعاد هندسي ايمپلنت، خواص مكانيكي و پايداري اوليه و طولاني مدت اشتراك بين بافت و ايمپلنت. طراحان مي¬توانند با بيشينه كردن استحكام، پايداري در سطح اشتراك ايمپلنت و بافت و همچنين نيروي منتقل شده به طراحي بهينه برسند. اين مهم از طريق استفاده از مواد مختلف، طراحي هندسي و رزوه بدست مي¬آيد. علاوه بر موارد فوق، كيفيت و تعدد استخوان بيمار نيز در اين پايداري تاثيرگذار خواهد بود. هدف اصلي در اين پايان¬نامه طراحي ايمپلنت و بررسي ميدان تنشي نمونه¬هاي طراحي شده به وسيله تحليل اجزاي محدود در نرم افزار آباكوس مي¬باشد. نمونه هاي طراحي شده بر اساس كاتالوگ¬هاي شركت-هاي مطرح در حوزه ايمپلنت دندان بوده و تغييرات در ابعاد آن¬ها در جهت بررسي آثار تغييرات گفته شده، مي¬باشد. نتايج پروژه حاضر نشان مي¬دهد كه با افزايش ارتفاع و قطر ايمپلنت دندان مي¬توان سطح درگيري آن با استخوان را افزايش داد و به اين صورت توزيع تنش مناسبتري بر استخوان فك وارد كرد. توزيع تنش مناسب باعث موفقيت در پايداري اوليه و طولاني مدت مي¬شود.

ايمپلنت دندان , طراحي , تحليل اجزاي محدود , استئواينتگريشن